Posterior maksilla alveol kret yetersizliklerinde kemik ogmentasyon teknikleri ve implant uygulamaları

Günümüz diş hekimliğinde tedavi protokollerinde dental implant uygulamalarının yeri her geçen gün daha da artmaktadır. Dental implantların uygulanmasındaki en önemli güçlük alveol kret yetersizlikleridir. Alveol kret yetersizlikleri gerek vertikal yönde gerekse horizontal yönde implant yerleştirilmesini güçleştirmektedir. Özellikle maksillanın kemik yapısının mandibulaya göre daha spongiöz olması implant uygulamalarını daha zor bir hale getirmektedir. Ayrıca daha da spongiöz bir yapıya sahip olan maksillanın posterior bölgesindeki kemiğin kalitesi anterior bölgeye oranla daha da düşüktür. Düşük kalitedeki kemiğin yanı sıra bu bölgede yapısından dolayı sadece kalite anlamında değil hacim olarak da zayıf bir durum ile karşı karşıya kalınmaktadır. İşte bu nedenlerden dolayı posterior maksillada implant uygulamaları öncesinde dikkatli ve detaylı bir planlama yapmak gereklidir. Çoğu zaman düşük kaliteye ve hacime sahip kemiğe implant uygulaması yapılabilmesi için bu planlamaya çeşitli ogmentasyon tekniklerini de dahil etme gerekliliği doğmaktadır. Bu gibi durumlarda sinüs tabanı yükseltilmesi(lateral pencere tekniği veya internal sinüs tabanı yükseltilmesi), onlay ya da inlay kemik ogmentasyonu, distraksiyon osteogenezisi, split osteotomi gibi cerrahi tekniklerden yararlanılmaktadır. Ayrıca ogmentasyon teknikleri dışında bu işlemler olmaksızın kısa dental implant uygulamaları ve zigoma implantları da bu işlemlere alternatif olarak karşımıza çıkmaktadır. Bu tezin amacı posterior maksillada alveol kret yetersizliği görülen vakalarda uygulanabilecek ogmentasyon tekniklerinin ve farklı implant uygulamalarını literatürdeki çalışmalar incelenerek değerlendirilmesidir. Tekniklerin avantaj, dezavantaj, endikasyon ve kontrendikasyonlarının karşılaştırılması amaçlanmıştır. Yapılan çalışmalar incelenerek tedavi protokollerinin seçimleri ve uzun dönem başarıları hakkında bilgi edinilmesi amaçlanmıştır.