Postmodern anlayışta William Bailey, Giorgio Morandi'nin sanat eserlerinin analizi ve karşılaştırılması

Genellikle bir arada kullanılan Modernizm ve Postmodernizm kavramları, aslında birbirine taban tabana zıt görüşleri savunan iki farklı düşünce yapısını ifade etmektedir. İnsan odaklı olma" tezi ile ortaya çıkan Modernizm felsefesinde; rasyonalizm, kapitalizm, pozitivizm gibi kavramlar savunulur. Geçen zaman içerisinde tüm bu kavramların insanlara zarar vermeye başladığını düşünen Postmodernist düşünce ise bahsi geçen kavramların tam olarak karşısında konumlanmıştır. Modernizm temel olarak, ulaşılabilen tek bir gerçek ve tek bir anlam üzerine odaklanmaktadır. Postmodernizm ise tek kavramı yerine birden çok gerçek ve birden çok anlam felsefesini izlemektedir. Modernizm, benimsediği evrensel bütünlük felsefesi paralelinde genel kabulleri savunmaktadır. Postmodernizmde ise genelleme reddedilerek çoğulculuk desteklenmektedir. Modernizmin ilk zamanlarında herkesin benimsediği; demokrasi, laiklik, teknoloji ve insan hakları gibi kavramlar öne çıkmış ve akımın en önemli olguları olmayı başarmıştır. Postmodernizm ise tüm bu kavramların zamanla yanlış işletildiğini, yarardan çok zarar getirdiğini ve insanları köleleştirdiği iddia etmektedir. Modernistler dönemin şartları ve bakış açıları sebebiyle politikadan uzak bir yaklaşım sergilemişlerdir. Postmodernistler ise içinde bulundukları dönem ve gelişen dünya paralelinde kitlelere yayılan politikaya karşı kayıtsız kalamamıştır. Postmodernistler modernistlere göre politikanın daha çok içinde olmuşlardır. Modernizmde etik ve ahlak kavramlarının tüm dünya için aynı olması gerektiği düşünülmektedir. Postmodernizm ise genel geçer kavramlara karşıt bir tutum izlemektedir. Her anlamda çoğulculuk tercih edilmiştir. Modernizm milli ve evrensel bir kültür anlayışını savunmaktadır. Postmodernizm ise tam tersi bir bakış açısına sahiptir. Modernizmin geçmişe bakış açısı daha sığdır. Postmodernizmde ise geçmiş önemlidir ve geçmişin kendi gerçekleri doğrultusunda yaşatılması fikri savunulmaktadır. Kant ve Nietzsche gibi Çok büyük filozoflar tarafından temelleri atılan bu iki düşünce yapısı, zaman içerisinde evrilerek hala etkisini sürdüren akımlar olarak günümüze kadar ulaşmıştır. Bu iki dönem içerisinde varolan sanatçılardan Giorgio Morandi ve William Bailey'nin sanata bakış açıları ve resim kompozisyonu kurgulama biçimleri günümüzde de örnek alınacak bir nitelik teşkil etmektedir.Bu çalışmada Sanatçılar kübizm, metafizik sanat ve minimalizm gibi aktif dönemleri içerisinde bir çok akımın etkisi altında kalmıştır. Fakat ağırlıklı olarak Minimalist etkileri görülmektedir. Morandi Minimalizm akımında örnek alınabilecek sanatçılar arasında yerini alırken Bailey de Minimalistleri örnek almıştır. Birbirleriyle olan bağlantılı noktaları ve zıtlıkları ele alınarak aralarında ki en göze çarpan ortak özellikleri olan resimlerin de somut kavramla soyutu destekleme izlenimidir. Bu durum günümüzde halen ciddiyetini korurken tartışmaya da açık bir zemin hazırlamıştır. Resim kompozisyonu kurgularında açığa çıkan dış dünya gerçekliği, soyut sanat ile realizmi tartışmaya açık bir alan olarak görmüş ve bir yöntem olarak kabul etmiştir. Mevcut nesnel yapıların ele alınmasında öznel bir yaklaşımı benimsemek, çözüme dayalı önerilerin bütünleştirici kaygılarını da ortaya çıkarmaktadır. Bu bakımdan, toplum-birey ilişkisini sembolize eden parça bütün ilişkisi de amacını belirginleştirmektedir. Minimalistlerin sığındığı öğelerin fiziksel özelliklerinden birçok anlam çıkarılabilmektedir. Cam, ayna, pvc, kağıt, karton, ahşap, mdf, formika vb. nesneler bir araya geldiğinde ve onlara estetik bir kaygıyla yaklaşıldığında söylenecek pek çok şeyin açığa çıkması olasılığı mevcuttur. Sanat yapıtlarında çoğunlukla ifade edilmek istenen şey ise, yapıtın yine kendisinden yapılmış olduğu şeyin içerisinde gizlidir. Bu gizil güç, esasen, el altındaki sıradan nesnelerin sahip olduğu biçimsel nitelikleri, zamansallık, işlevsellik, bütünlük, diğer öğelerle birlikte kurduğu ilişki ya da ilişkisizliğe dair bir hatırlatmayı da kapsamaktadır. Sonuç olarak; bütüncül yapıdaki en önemli nokta, sanat yapıtı ile sanat nesnesi arasındaki ilişkinin izleyici tarafından da kurulabilmesidir.