Pozitif psikolojik sermayenin işe adanmışlık üzerindeki etkisinde öz liderlik davranışının aracı rolü

Bu araştırmada, çalışanların pozitif psikolojik sermaye düzeyi ve işe adanmışlıkları arasındaki ilişki ele alınmış olup, bu ilişkide öz liderliğin aracılık rolü olup olmadığı belirlenmeye çalışmış ve bu yönde bir model tasarlanmıştır. Bu çalışmanın amacı, akademisyenlerin pozitif psikolojik sermaye, işe adanmışlık ve öz liderlik düzeylerini tespit ederek, bu üç olgu arasındaki ilişki ağını ortaya çıkarmaktır. Veriler Antalya ilinde bulunan vakıf ve devlet üniversitelerinde, farklı birim ve unvanlarda görev yapmakta olan akademik personelden (n=628) toplanmıştır. Çalışmada veri toplamak amacıyla, Luthans vd. (2007) tarafından geliştirilen 'Psikolojik Sermaye Ölçeği', Schaufeli ve Bakker (2003) tarafından geliştirilen "Utrecht İşe Adanma Ölçeği" ve Houghton ve Neck (2002) tarafından revize edilen, Türkçeye Tabak vd. (2013) tarafından uyarlanan 'Öz Liderlik Ölçeği' olmak üzere üç farklı ölçek kullanılmıştır. Çalışmada elde edilen verilerin analizi LİSREL ve SPSS paket programları kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Verilerin analizinde, tanımlayıcı istatistikler, korelasyon analizi, doğrulayıcı faktör analizi, ANOVA ile yapısal eşitlik modellerinden yararlanılmıştır. Toplanan veriler doğrultusunda, pozitif psikolojik sermaye, işe adanmışlık ve öz liderlik arasında pozitif yönlü ve anlamlı ilişkiler olduğu tespit edilmiştir. Ayrıca yapılan araştırma sonucunda elde edilen bulgular, öz liderliğin pozitif psikolojik sermaye ile işe adanmışlık arasındaki ilişkide kısmi aracılık etkisine sahip olduğunu göstermektedir. Araştırmadan elde edilen diğer bir bulguya göre, akademisyenlerin demografik özellikleri pozitif psikolojik sermaye, işe adanmışlık ve öz liderlik düzeyinde çoğunlukla anlamlı bir farklılık yaratmaktadır.