Prediyabetik bireylerde oksidatif stresin değerlendirilmesi

AMAÇ: Gelişmiş ülkelerde yetişkinlerin üçte birinden fazlasının prediyabet hastası olduğu öngrülmektedir. Prediyabet kardiyak risk, morbidite ve mortalite ile ilişkilendirildiği için erken teşhisin önemi artmaktadır. Prediyabet ilişkili komplikasyonların mekanizması ise henüz netlik kazanmamıştır. Oksidatif stres de suçlanan mekanizmalardan biridir. Çalışmamızdaki amaç prediyabetik bireylerde oksidan ve antioksidan düzeylerini değerlendirmek ve böylece hafif hipergliseminin oluşturduğu oksidatif stresi değerlendirmektir. GEREÇ-YÖNTEM: Çalışmamıza prediyabet grubundan 80 hasta ve sağlıklı kontrol grubundan 80 kişi olmak üzere toplam 160 kişi dahil edildi. Her iki grubun da 8 saat açlık sonrası serum örnekleri alındı. Hastalardan alınan örneklerde C-Reaktiv Protein (CRP) ve diğer biyokimyasal belirteçlerle birlikte Total Oksidan Düzey (TOS), Total Antioksidan Düzey (TAS) ölçüldü ve Oksidatif Stres İndeksi (OSI) hesaplandı ve veriler sağlıklı bireylerle karşılaştırıldı. BULGULAR: Prediyabet grubunda sağlıklı kontrol grubuna göre oksidatif stres göstergesi TOS ve OSI'de istatiksel anlamlı bir artış saptanmazken (sırasıyla p değeri: 0,44 ve 0,88) tam tersine antioksidan gösterge olan TAS artışı gösterildi (p = 0,001). Ayrıca sağlıklı bireylere kıyasla prediyabetik grupta inflamatuar belirteç olan CRP istatiksel olarak anlamlı şekilde yüksek saptandı (p = 0,001). SONUÇ: Prediyabetik bireylerde oksidatif stres artışının yanısıra total antioksidan status da artış göstermektedir. Bu durum vücudun kompansatuar mekanizması gibi değerlendirilebilir. Bu nedenle prediyabetik dönemde yakalanıp tedavi edilen bireylerde ilerleyen safhalarda komplikasyon gelişimi engellenmiş olacaktır. Anahtar Kelimeler: Prediyabet, oksidatif stres, TAS, TOS, OSİ.