Primipar gebelerde prenatal bağlanma stilleri, prenatal distres düzeyi ve yaşam kalitesi ilişkisinin incelenmesi: Bir özel hastane örneği

Bağlanma tanım olarak bebeğin başına gelebilecek tüm tehlikelerden korunmak için annesine fiziksel yakınlık sağlama çalışmasıdır. Gebelik ise kadınların hayatında önemli ve oldukça hızlı biyolojik, psiko-sosyal değişimlerin yaşandığı, anne adayının doğum öncesi geçirmiş olduğu evre ayrıca kaygı ve stres oluşturabilecek birçok etkenle karşılaşma riskinin yüksek olduğu bir dönemdir. Bu çalışmada primipar gebelerin düşünce, duygu ve durumlarını içeren prenatal bağlanma stillerinin, prenatal distres düzeyi ve yaşam kalitesi ile ilişkisinin incelenmesi amaçlanmıştır. Çalışmaya bir özel hastanenin kadın-doğum polikliniğinde takipte olan 150 primipar gebe katılmıştır. Araştırmada veri toplama araçları olarak Gebe Bilgi Formu, Prenatal Bağlanma Envanteri, Prenatal Distres Ölçeği(Revize Versiyonu), Yaşam Kalitesi Formu kullanılmıştır. Araştırmada sosyo-demografik özelliklere göre bakıldığında; herhangi bir işte çalışan gebelerin herhangi bir işte çalışmayan gebelere göre prental distres düzeylerinin daha yüksek olduğu, herhangi bir işte çalışmayan gebelerin herhangi bir işte çalışan gebelere göre yaşamsallık düzeylerinin daha yüksek olduğu, gebeliklerini isteyen gebelerin gebeliklerini istemeyen gebelere göre prenatal bağlanma ve genel sağlık algısı düzeylerinin daha yüksek olduğu görülmüştür. Gebe kadınların prenatal bağlanma ile prenatal distres düzeyleri arasında anlamlı bir ilişki tespit edilmemiştir. Aynı şekilde prenatal bağlanma ile yaşam kalitesi alt ölçeklerinden fiziksel fonksiyon, fiziksel rol, ağrı, genel sağlık algısı, yaşamsallık, sosyal fonksiyon, mental rol ve mental sağlık ölçeklerinin puanları arasında anlamlı bir ilişki belirlenememiştir. Gebelerin prenatal distres düzeyleri ile yaşam kalitesi alt ölçeklerinden fiziksel fonksiyon, fiziksel rol, genel sağlık algısı, yaşamsallık ve sosyal fonksiyon düzeyleri arasında negatif korelasyon bulunmaktadır. Gebelik dönemi ve gebelik sonrası dönem için kadınlara verilecek eğitim, danışmanlık ve psikolojik destek programlarının hazırlanması ve bu programlara, prenatal distresin kısa ve uzun vadeli olumsuz sonuçları göz önüne alınarak, yaşam kalitesini arttırmaya ve prenatal distres düzeyini azaltmaya yönelik çalışmaların da dâhil edilmesi önerilebilir.