Probiyotik bakterilerden izole edilen eksopolisakkaritlerin biyomalzeme olarak değerlendirilmesi

COVID-19 da dâhil olmak üzere birçok metabolik hastalıkla ilişkili olan obezite, dünya çapında bir salgın haline gelmiştir. Probiyotiklerin gastrointestinal (GI) sağlığı destekleme yeteneği yıllardır bilinmektedir. GI sistemine yapılan bir müdahale ile obeziteye karşı alternatif yaklaşımlar geliştirilebildiğinden, mevcut çalışmanın amacı, probiyotik özelliklere sahip doğal ürünlerden izole edilen eksopolisakkaritlerin (EPS) hem tek başına hem de bir anti-obezite biyomateryali olarak gümüş nanopartiküller (AgNP'ler) ile kompleks halinde etkilerini belirlemektir. İlk olarak, bir fenol-sülfürik asit tekniği kullanılarak, en büyük EPS miktarı, probiyotik niteliklere sahip olduğu bilinen 10 malzeme örneğinde bulundu. Daha sonra bu seçilen EPS'nin monosakkarit bileşimi ve fonksiyonel grupları ile birlikte seçilen bu örnekteki mikroorganizmanın tanımlanması gerçekleştirildi. EPS'nin ortalama moleküler ağırlık dağılımı da araştırıldı. EPS-AgNP biyosentez optimizasyon işlemlerinden sonra EPS-AgNP'lerin optik, bileşimsel ve morfolojik analizleri yapıldı. Böylece EPS-AgNP ile EPS'nin adipogenez süreci üzerindeki etkisi 3T3 hücre hattı üzerinde gerçekleştirildi ve hücre kültürü teknikleri ile kontrol olarak AgNO3(aq) ile karşılaştırıldı. Uygulanan ajanların adipogeneze olan etkileri, Oil Red O boyaması ile kalitatif olarak gözlemlendi. Ayrıca, hücrelerdeki triaçilgliserol (TAG) miktarı incelendi. Sonuçlar, en yüksek EPS (2.25 mM) ve EPS-AgNP (1.25 mM) konsantrasyonlarının, kontrole kıyasla adipogenezi sırasıyla %75 ve %85 oranında azalttığını göstermiştir.