Kayıp duygusunun yazılı duygusal dışavurum paradigması ile işlenmesi: Kişilerarası negatif duygulanım farklarının sonuç üzerindeki etkileri

Kayıp deneyimi ve işlenmesi zorlayıcı olabilmektedir. Onlarca yıldır, kişilerin hem fiziksel hem de psikolojik iyi oluş hallerine sağladığı faydalar üzerine çalışılan Yazılı Duygusal Dışavurum (YDD) paradigması bu sürece olumlu etki sağlayan metotlardan biridir. Daha önceki YDD çalışmalarına katkı sağlamak ve kişilerarası farklılıkları incelemek için, bireylerin psikolojik işlevselliklerini etkilediği bilinen negatif duygulanım seçilmiştir. Bu çalışmaya katılan 86 Boğaziçi Üniversitesi öğrencisi (59 kadın ve 27 erkek) seçkisiz atama yoluyla iki gruba ayrılmıştır. Bir hafta içinde dört günde 15'er dakika boyunca, deney grubuna kayıp deneyimlerini yazmaları için yönerge verilmiş ve kontrol grubundan günlük rutinlerini yazmaları istenmiştir. Deney grubunun günlük yazma yönergelerine, paradigmanın etkisini arttırmak amacıyla, perspektif değiştirme ve psikolojik dayanıklılıkları hakkında yazma metotları da farklı günlere eklenmiştir. Başlangıçta ve yazma müdahalesi tamamlandıktan üç hafta sonra olmak üzere iki değerlendirme yapılmıştır. Daha önceki bazı çalışmalarla uyumlu olarak, YDD'nin sağladığı olumlu değişikliklerin, özellikle negatif duygulanımı yüksek olan deney grubu katılımcılar için, depresyon, rüminasyon, kayıp ilişkili istemsiz düşünce, kaçınma ve uyarılmanın azalmasıyla birlikte travma sonrası büyümenin artışı olacağı beklenmiştir. Her ne kadar bu hipotez desteklenmemiş olsa da, özellikle Linguistic Inquiry and Word Count (LIWC) programının verdiği sonuçlar kullanılarak yapılan keşif analizleri negatif duygulanım grupları ile ilgili öncü olabilecek bulgular ortaya koymuştur.