Öğretmen ve öğrencilerinin konuşma becerisi derslerindeki sözel kullanım yanlışlıklarına yönelik "düzeltme odaklı" tutumları esas alınarak konuşma becerisi izlencesinin önerilmesi

Bu tezin temel amacı Gaziantep Üniversitesi- Yabancı Diller Yüksekokulu'ndaki öğretmen ve öğrencilerin konuşma becerisi derslerinde geçen sözel kullanım yanlışlarına yönelik "düzeltme odaklı" yaklaşıma olan tutumlarını tespit etmektir. Örneklem Gaziantep Üniversitesi- Yabancı Diller Yüksekokulu'ndaki 48 öğretim elemanı ve 280 hazırlık sınıfı öğrencisinden oluşmaktadır. Katılımcı öğretim elemanları ve öğrencilere konuşma derslerindeki düzeltici geridönüt tutumlarını ölçmek üzere Geridönüt anketleri verilmiştir. Hem öğretim elemanı hem de öğrenci anketi (1) düzeltmenin gerekliliği, (2) düzeltmenin sıklığı, (3) düzeltmenin zamanlaması, (4) düzeltme yapılacak hata türleri, (5) düzeltme yöntemleri ve (6) düzeltme yapacak kişiler olmak üzere altı ana başlıktan oluşmaktadır. Anketlerde yer alan bu bölümler ders kayıtları ve 30 öğrenciyle yapılan yarı-yapılandırılmış görüşmelerle de ayrıca incelenmiştir. Veri toplama teknikleri açısından, anket, ders kayıtları ve öğrencilerle yapılan görüşmeler sayesinde üç taraflı bir veri toplama çeşitliliği kazandırılmıştır. Bu anlamda toplanan veriler hem nicel hem de niteliksel olarak analiz edilmiştir. Ayrıca, bu çalışmanın bir sonuç çıktısı olarak, öğretmen ve öğrencilerin konuşma becerisi derslerindeki "düzeltme odaklı" geridönüt algılarını temel alarak konuşma becerisi dersleri için örnek bir izlence önerisinde bulunmayı da hedeflemiştir. Betimleyici bir factor analizinin sonucu olarak, hem öğretim elemanlarının hem de öğrencilerin konuşma derslerinde geridönüt verilmesinin öneminin farkında oldukları, hatta öğrencilerin bu konuda öğretim elemanlarından daha fazla talepkar oldukları tespit edilmiştir. Bunun yanısıra, öğretmen ve öğrenciler arasında tespit edilen bir benzerlik ise geridönütün zamanlaması olmuştur. Öğretmenler gibi, öğrencilerin de geridönütün öğrenciler konuşmalarını tamamladıktan sonra verilmesi konusunda hemfikir oldukları tespit edilmiştir. Konuşmada yanlış anlamaya neden olacak düzeyde önemli hataların ve sık sık tekrarlanan hataların düzeltilmesi konusunda öğretmen ve öğrenciler aynı fikirde olmalarının yanında, öğrencilerin daha fazla geridönüt talep ettikleri gözlemlenmiştir. Tekrar, ima yoluyla geridönüt ve çıkarım yaparak geri dönüt öğretmenler arasında ilgi görürken, öğrenciler arasında ise yine tekrar, ima yoluyla geridönüt ve şaşırtıcı bir şekilde dilbilimsel geridönüt türü ilgi görmüştür. Geri dönütün kaynağı olarak ise en çok ilgiyi öğretmen görmüştür. Sonuç olarak, output hipotezi easas itibariyle konuşma ve dilbilgisel doğruluk arasındaki ilişki çerçevesinde şekillenirken, bu çalışmanın sonuçları da sözsel açıdan "düzeltme odaklı" yaklaşımın dillerarası gelişim sürecine katkıda bulunacağını öngörmektedir. Bu yüzden, bu çalışma output hipotezine önemli ölçüde katkıda bulunmuştur.