Pseudomonas aeruginosa kökenlerinde kinolon direncinin moleküler olarak saptanması

Pseudomonas aeruginosa hastalarda ciddi seyirli enfeksiyonlara yol açan ve antibiyotik direncinin sorun olduğu bir patojendir. Son yıllarda, hem hastane hem de toplum kaynaklı enfeksiyonlardan izole edilen P. aeruginosa'da antimikrobiyallere karşı direnç artış göstermektedir.Bu çalışmanın amacı, P. aeruginosa suşlarında kinolon direncinin konvansiyonel ve moleküler yöntemler kullanılarak saptanmasıdır.Hastanemize gönderilen çeşitli örneklerden izole edilen 93 nonfermentatif bakteri konvansiyonel yöntemlerle tiplendirilmiştir. Tiplendirilen 39 P.aeruginosa suşu çalışmaya dahil edilmiştir. Bu P. aeruginosa suşlarına CLSI önerilerine uygun olarak agar dilüsyon yöntemi ile ofloksasine olan duyarlılıkları araştırılmıştır. P. aeruginosa'da kinolon direncine sebep olduğu düşünülen ve üzerinde en çok çalışılan bölge DNA giraz geninin A altünitesidir. Ofloksasine duyarlı ve dirençli tüm P. aeruginosa suşlarına gyrA gen bölgesinin dizi analizi yapılarak moleküler olarak incelenmiştir.Elde ettiğimiz verilere göre, agar dilüsyon metodu ile ofloksasine duyarlılıkları araştırılan 39 P. aeruginosa suşunun 14'ünde (%35,89) direnç görülürken, orta düzeyde direnç oranı 3 suşta (%7,69) tespit edilmiştir.gyrA geninde yapılan dizi analizinde farklı kodonlarda mutasyonlar saptanmıştır. gyrA gen bölgesinin dizi analizi sonuçları incelendiğinde, 83. kodonda treonin aminosidinin izolösin aminoasidine dönüşümü sonucu oluşan mutasyon yalnız ofloksasine dirençli 5 suşta (%12,82) saptanmıştır. Duyarlı suşlarda da çok sayıda sessiz mutasyon gözlenmiştir.gyrA geninde incelenen diğer kodonlarda da çok sayıda sessiz mutasyonlara rastlanmıştır. Çalıştığımız örneklerde en sık rastlanan sessiz mutasyon 132. kodonda gösterilmiştir. 6 P. aeruginosa (%15,38) suşunda ise hiçbir değişikliğe rastlanmamıştır.P. aeruginosa suşlarında kinolon direncinin gyrA gen bölgesinin moleküler analizi ile değerlendirildiği bilindiği kadarıyla ülkemizde yapılan ilk çalışmadır.P.aeruginosa'ya yüksek direnç görülmesi nedeniyle antimikrobiyal direncin aydınlatılabilmesi için bu gibi çalışmalara ihtiyaç duyulmaktadır. Dirençle ilişkili olabilecek gyrB, parC ve parD gen bölgelerininde araştırılması, direncin moleküler özelliklerinin ortaya konulabilmesi açısından gereklidir.