Effects of genetic liability to psychosis proneness and psychosis proneness on functional connectivity of the salience network

Literatürde sağlıklı popülasyonda görülen psikoz riskinin, beyin bağlantıları üzerindeki etkisine ilişkin sınırlı sayıda araştırma yapılmıştır. Ek olarak, psikoz riski ve beyin ağları ile yapılmış olan araştırmalar dikkat çekerlik ağından (SN) ziyade, varsayılan durum ağı (DMN) ve merkezi yürütücü ağına (CEN) odaklanmıştır. Benzer olarak, sağlıklı popülasyonlarda psikoza olan genetik yatkınlık ve bu yatkınlığın beyin ağları üzerindeki etkisini birleştiren çalışmalar yeterince kapsamlı değildir. Bu tez, dikkat çekerlik ağının işlevsel bağlantısı ile psikoza yatkınlık ve psikoza olan genetik yatkınlık arasındaki ilişkiyi değerlendirmiştir. Çalışmaya ergenlik ve genç yetişkinlik dönenmlerinde olan yetmiş iki çift ikiz, kardeş ve üçüz katılmıştır. Psikometrik olarak tanımlanmış bir subklinik psikoz indeksi olan psikoz eğiliminin etkisi, Toplumda Psişik Yaşantıları Değerlendirme Ölçeği (CAPE-42) ile değerlendirilmiştir. Psikoza olan genetik yatkınlık (PRS-SZ) ise PLINK ve PRSIce-2 yazılımları aracılığıyla hesaplanmıştır. Bu tezde dikkat çekerlik ağının küresel bağlantı modelleri, çekirdek tabanlı bağlantı modelleri ve ağ topolojisi incelenmiştir. Bulgular, dikkat çekerlik ağı içindeki bağlantı düzeylerinin, psikoza yatkınlığı yüksek olan bireylerde, psikoz eğilimi düşük olan bireylere göre farklılık gösterdiğini ortaya koymuştur. Daha ileri analizler ise, PRS-SZ'nin yüksek ve düşük psikoza yatkınlık grupları arasında anlamlı bir fark bulunmadığını göstermiştir. Sonuçlar, dikkat çekerlik ağındaki bağlantı düzeylerinin, psikometrik olarak tanımlanmış psikoza yatkın olan bireylerde farklılık olduğunu göstermektedir. Bu sonuçlar, katılımcılar arasındaki genetik ağırlıktaki farklılıklarla açıklanamamıştır.