Images of woman in Pre-Raphaelite visual and textual narratives

Kraliçe Victoria döneminde bir toplumsal dönüşüm sürecinden geçen on dokuzuncu yüzyıl İngiltere'si, isyanı, güzelliği, inceliği, yaratıcı ihtişamı sembolik gerçeklik potasında bir araya getiren bir karşı-kültürel sanat akımına, yani Ön-Raffaellocu akıma tanık oldu. Ön-Raffealloculuk terimi, başta İngiliz Royal Akademi olmak üzere, tüm sanat geleneklerine meydan okuyarak yeni bir İngiliz sanat okulu yaratmak amacıyla oluşturulmuş bir grup asi genç ressam, şair ve eleştirmen olan Ön-Raffaellocular adlı topluluk (1848) ile ilişkili olarak ortaya çıkmıştır. Fotoğrafik gerçekçilikle dolu tasvirlerle sonuçlanan edebiyat ve resim arasındaki karşılıklı bağlantıları ön plana çıkaran doktrinleri, İtalyan resmine özgü, karmaşık olmayan ve sadık doğa tasvirini savunmaktır. Bunun nedeni ise, kendilerine verdikleri isimde de belirtildiği gibi, orta rönesans ressamı Raphael ile birlikte sanatın azaldığını hissetmeleri ve Rafael'den önce yaratılan sanata değer vermeleriydi. Sanatta reform inancıyla, resimlerine konu olarak ideali değil gerçeği arama ve tuvallerine onu yansıtma ideolojisini savundular. Bu gerçeklik, sadece maddi değil, manevi amaçları da kapsar; böylece, çağın ahlaki otoritesine de sahip çıkarlar. Bunların yanı sıra, aynı zamanda, gerçekliğin saf halini keşfetmenin ilk adımının doğayı gözlemlemek olduğuna inanıyorlardı. Bu titiz gözlemsel çalışmalarla Ön-Raffaellocular sadece doğanın kendilerine sunduğu kaynak konusunda aydınlanmadılar, aynı zamanda da insan doğası, özellikle kadın hakkında fikir sahibi oldular. Bu anlamda, Raphael öncesi sanatta ve orta çağ mistisizminde sadeliğin yeniden canlanmasını ve iyileştirilmesini sağlamayı amaçlayan kadın figürü, tuvalleri için vazgeçilmez hale geldi. Ondokuzuncu yüzyılın önemli kavramı olan kadın dikkate alındığında, Ön-Raffaellocuların yaklaşımı kendi dönemlerinden farklı olmuştur. Farklı yaklaşım ve değerlendirme temeline dayanarak, kendilerini, gerçek hayattaki kadınların benzerliğini resmetmeye adamış olan Ön-Raffaellocu sanatçılar, Viktorya sanatında yaygın olan yerleşik ideal kadın kavramından ayrıldılar. Bu noktadan hareketle, bu disiplinler arası çalışma, feminist bakış açısı çerçevesinde a) Viktorya dönemi kadın kavramı konusunda fikirlerinin/basmakalıp yargılarının, Ön-Raffaellocuların kadını ele alışı üzerinde ne gibi bir etkisi olduğunu; b) modern bir kadının doğuşunu mu müjdelediklerini yoksa toplumsal cinsiyet normlarını devam mı ettirdiklerini anlamak amacıyla, hem kendi uslüplerinden hem de Viktoryan geleneklerinden yola çıkarak, sadece Ön-Raffaellocuların ilham aldığı edebiyat eserlerinde tasvir edilen değil aynı zamanda onların görsel ve metinsel olarak yorumladıkları kadın imgelerini analiz etmeyi amaçlamaktadır.