The effects of neuroinflammation on neuropathic pain in rats

Bu deneysel çalışmanın amacı, sıçanlarda Lipopolisakkarit (LPS) ile oluşturulan kronik nöroenflamasyonun, infraorbital sinire uygulanan kronik konstriktif hasar (IoN-CCI) modeli ile üretilen nöropatik ağrı (NP) ve santral sinir sistemindeki mikroglia ve astrositlerdeki farklılaşmalar üzerinde etkisi olup olmadığını araştırmaktır. Çalışmada 24 adet, erkek, 200-250 gr, Spraque- Dawley sıçan kullanıldı. Sıçanlar uygulanan perinöral enjeksiyonun 50 μL Vehicule (Vhcl-saline) ya da 50 μL LPS (%0,5'lik serum fizyolojik içerisinde) olmasına göre randomize olarak iki gruba ayrıldı. Her grupta 12 sıçan yer aldı. Davranışsal değerlendirmeler için -1., 1., 8., 15., 22., 27., 31., 35., 39. günlerde iki farklı parametre (i) spontan ağrının tespit edilmesi için izole yüz ovalama hareketinin kaydedilmesi (iFG) (ii) mekanin static alladoninin tepit edilmesi için kademeli Von Frey Filament (VFF) testinin uygulanması kullanıldı. 23. Günde IoN-CCI yapıldı. Spinal trigeminal nükleus kaudalis (Sp5C) üzerindeki mikroglia ve astrositlerdeki değişimlerin varlığı sırasıyla CD68 ve GFAP antikorları kullanılarak immünohistokimyasal olarak yapıldı. Vhcl ve LPS gruplarının iFG yanıtlarında anlamlı artış saptandı (p<0.01) ve LPS'de spontan ağrının şiddetini tanımlayan iFG'ye 8., 22. günlerde ulaşıldı ve LPS grubunda iFG artış oranı daha anlamlı bulundu. (p=0,001). 1. günde Vhcl ve LPS grupları arasında 10 gr için ortalama VFF skorlarında (MSA) anlamlı fark bulunurken (p=0.045), 6 gr için ortalama VFF skorlarında (MSA) anlamlı farklılıklar 8. günde tespit edildi. (p=0.004). Tekrarlayan perinöral LPS enjeksiyonlarının, -1, 8, 22. günlerde Vhcl grubuna kıyasla spontan ağrıda anlamlı artış gösterdiği kaydedildi. (P < 0.001). Vhcl ve LPS gruplarında 2,4,6,8,10 gr'lık VFF skorlarında (MSA) zamana göre istatistiksel olarak anlamlı bir artış bulundu (p=0,001, p<0,01). Tekrarlayan perinöral LPS enjeksiyonları, ilk enjeksiyonu takiben 1. ve 22. günler arasında VFF testi skorlarunda Vhcl grubuna kıyasla, artan MSA'nin göstergesi olarak, istatistiksel olarak anlamlı bir artış bulundu. Gruplar arasında ortalama CD68 ve GFAP pozitifliklerinin karşılaştırılmasında Vhcl ve LPS gruplarında her iki tarafta ortalama CD68 ve GFAP pozitifliği istatistiksel olarak anlamlı farklılık bulunmadı (p>0.05). Vhcl ve LPS gruplarında her iki taraftaki Sp5c'de ortalama CD68 ve GFAP pozitifliği istatistiksel olarak anlamlı bulundu (p<0.01). Her iki grupta da sol ve sağ tarafta artmış GFAP pozitifliği bulundu. LPS grubunda sol ve sağ Sp5c hücrelerde CD68 pozitifliği ile VFF 4 gr arasında negatif korelasyon saptanırken (sırasıyla r=-0,828 ve r=-0,828, p<0,05) Vhcl grubunda sol ve sağ Sp5c hücrelerde CD68 pozitifliği ile VFF gramları arasında korelasyon bulunmadı (p>0,05). Çalışmadan elde edilen sonuçlar, (i) reaktif astrositlerin, santral sensitizasyon ile bağlantılı CCI-IoN ile indüklenen NP'nin göstergesi olduğu ve MSA'nın ayna görüntüsünü yansıttığı (ii) NP'nin başangıcı için mikroliaların, sürdürülmesi için ise astrositlerin önemli olabileceği hipotezini desteklenmektedir.