Ratlarda uzamış pnömoperitoneumun renal fonksiyonlar üzerine etkisi

Çalışmanın amacı PNP süresindeki artışa ikincil oluşan renal hasarın farklı basınç düzeyleri altında incelenmesi, renal hasarı göstermede daha etkin biyobelirteçlerin tespit edilmesidir. Çalışmada 60 adet Wistar Albino rat toplam 10 gruba ayrıldı. Grup 1 Sham grubu; grup 2, 3 ve 4 sırasıyla 4, 8 ve 12 mmHg basınçlar altında 60 dk süreli PNP grubu; grup 5, 6 ve 7 sırasıyla 4, 8 ve 12 mmHg basınçlar altında 120 dk süreli PNP grubu; grup 8, 9 ve 10 sırasıyla 4, 8 ve 12 mmHg basınçlar altında 240 dk süreli PNP grubu olarak tasarlandı. Analizde tüm gruplarda BUN değerlerinin istatiksel olarak anlamlı farka sahip olduğu görüldü. Cr değerlerinin ise 120 dakika süreyle PNP uygulanan grupta ve 8 mmHg basınç grubunda anlamlı fark oluşturmaktaydı. IL-18 değerleri açısından ise tüm gruplar arasında istatiksel anlamlı bir fark yoktu. NGAL'in ise hem yüksek basınç gruplarında hem de uzamış PNP gruplarında anlamlı farka sahip olduğu görüldü. Basınç ve süre artışının NGAL düzeyi için birbirinden bağımsız birer faktör olduğu saptandı. Cys-C açısından ise istatiksel anlam teşkil eden farkın en yüksek basınç ve en uzun PNP grubunda olduğu saptandı. Sonuçta IL-18 AKI erken tanısında ve uzamış pnömoperitoneumda efektif bir biyobelirteç değildi. Aksine NGAL ve Cys-C yeni ve duyarlı biyobelirteçler olmakla birlikte BUN ve Cr gibi daha uzun süredir kullanımda olan ölçütlerin etkinliklerini korudukları görüldü. Özellikle altta yatan renal kapasite düşüklüğü olan olgularda ve renal rezervin kıymetli olduğu vakalarda laparoskopi süresinin minimalize edilmesinin, uzayan PNP durumlarında ise basıncın düşük tutulmasının renal fonksiyonların korunmasına katkıda bulunacağını düşünmekteyiz.