Unaccompanied children: UNRRA and displaced children in the United States' zone of occupied Germany (1945-1947)

II. Dünya Savaşı'nı takiben Birleşmiş Milletler Yardım ve Rehabilitasyon İdaresi (UNRRA) Avrupa'da, İşgal Almanyası'nın Amerikan Bölgesi'ndeki refakatsiz çocuklar da dahil olmak üzere, yerinden edilmiş milyonlarca kişiye yardım etmekle görevlendirilmiştir. UNRRA'nın misyonu çoğunlukla Almanlaştırma mağduru olan bu çocukların uyruklarını tespit etmek ve yeniden millileştirme ve ülkelerine iade yöntemleriyle onları rehabilite etmekti. Fakat çocukların uyruklarını tespit etmek UNRRA'nın beklediği kadar kolay ve net işlememiştir. UNRRA'nın karşılaştığı zorlukları anlamak için UNRRA ve Amerikan Askeri Yönetimi (OMGUS), yetkili Alman makamları, ve Orta ve Doğu Avrupa temsilcileri gibi diğer idari organlar arasındaki ilişkiler incelenmelidir. Zira bu kurum ve kuruluşların amaçları her zaman aynı doğrultuda olmamıştır. OMGUS Alman yetkililerinin itirazları dolayısıyla bu çocukları yerlerinden nakletmekte isteksizken, Orta ve Doğu Avrupa hükumetleri çocukların ülkelerine iadeleri için çağrılarda bulunmaktaydı. Her ne kadar UNRRA genellikle bu hükumetlerle hemfikirdiyse de, OMGUS'un otoritesi altında faaliyet gösterdiği için uygulamaya koyabildiği adımlar sınırlıydı. OMGUS, yetkili Alman makamlarına destek vermek amacıyla, UNRRA ve irtibat subaylarının bu çocukları Alman evlerinden ve kuruluşlarından alınmasına engel olacak politikalar ortaya koymuştur. Bu tez UNRRA'nın uyruk tespiti sürecinin refakatsiz çocuklarla ilgilenen farklı organlar arasında karmaşa ve anlaşmazlıklara sebep olduğunu savunmaktadır. UNRRA'nın soruna verdiği tepki, bu çakışan amaçların kurumun misyonunu aksattığını ve neticede çocuk arama operasyonlarının durmasına sebep olduğunu göstermektedir.