Hümanizmin Orhan Burian'ın Shakespeare'in Hamlet çevirisine yansıması

Yirminci yüzyılın ikinci yarısına kadar çeviri, kaynak metindeki ifadelerin erek metindeki karşılıklarının bulunmasından ibaret olan basit bir dilsel edim olarak görülmüştür. Bu sebeple de, dilbilim ve edebiyat gibi bazı sosyal bilim dallarının bir bölümü olarak incelenmiştir. Alana dair artan çalışma ve uygulamaların, çeviri etkinliğinin diğer disiplinlerin işbirliğini de gerektiren, daha karmaşık bir olay olduğunun kanıtlanmasıyla çeviri 1980lerde "çeviribilim" adıyla, kendi model ve teorilerini kendisi üreten bağımsız bir bilim haline gelmiştir. Yeni teorilerin ortaya çıkmasıyla yeni kavramlar da ortaya çıkmış, "kaynak metin odaklılık", "kaynak metne sadakat", "eşdeğerlik", "tek ve değişmez anlam" gibi geleneksel kavramlar yerini, "çevirinin amacı", "kültürel yapılanma", "erek metin odaklılık" ve "yorum" gibi daha işlevsel ve güncel terimlere bırakmıştır. Çeviribilimdeki bu gelişmelerden daha genç olan Türkiye Cumhuriyeti bu yenilikleri kendi kültürlenmesinde zaten hayata geçirmiştir. Bu çalışmanın amacı, Cumhuriyet Dönemi'ndeki kültür yapılanmasına daha geniş bir açıdan bakmak ve onu aynı döneme ait bir çeviri uygulamasıyla örneklendirmektir.