Rejyonel anestezi altında total diz artroplastisi yapılan hastalarda farklı multimodal anestezi tekniklerinin hasta sonuçları üzerine etkilerinin karşılaştırılması

Rejyonel Anestezi Altında Total Diz Artroplastisi Yapılan Hastalarda Farklı Multimodal Anestezi Tekniklerinin Hasta Sonuçları Üzerine Etkilerinin Karşılaştırılması Amaç: Çalışmamızda farklı rejyonel anestezi teknikleri altında uygulanan total diz artroplastisi cerrahisi yapılan hastaların postoperatif dönemde ağrı, fonksiyonellik ve postoperatif komplikasyonlar açısından değerlendirilmesini amaçladık. Gereç ve yöntem: Bu çalışma retrospektif olarak planlandı. Çukurova Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi ameliyathanesinde 2020-2024 yılları arasında rejyonel anestezi altında total diz artroplastisi yapılan hastaların dahil edilmesi planlandı. Çalışmaya tek taraflı total diz artroplastisi (TDA) yapılacak ASA I-III sınıfı 80 hasta dahil edilerek, iki gruba ayrıldı. Devamlı epidural analjezi(DEA) uygulanan olgular "Grup 1" , intratekal morfin + Adduktor Kanal Bloğu(ITM+ACB) uygulanan olgular "Grup 2" olarak adlandırıldı. Çalışma kriterlerini karşılayan hastaların dosyaları taranarak veri toplama formunda belirtilen demografik özellikler, ASA skoru, Charlson komorbidite indeksi, revize kardiyak risk indeksi, ek hastalık, fonksiyonel kapasite ve preoperatif tam kan sayımı sonucu kaydedildi. Cerrahi süre, intraoperatif dönemdeki kan basıncı, kalp atım hızı, total intravenöz verilen sıvı miktarı ve cinsi, sedasyon ihtiyacı, traneksamik asit uygulaması yapıldı ise dozu kaydedildi. Postoperatif dönemde ilk 24 saatteki kan basıncı, kalp atım hızı, VAS skoru, bulantı-kusma, Bromage skoru, hasta kontrollü analjezi kullanıldı ise kullanılan analjezik miktarı, ek analjezik ihtiyacı postoperatif tam kan sayımı, mobilize olma süresi, komplikasyon gelişimi,Clavien-Dindo skoru, reoparasyon ihtiyacı, kognitif disfonksiyon gelişimi, RASS skoru, motor kuvvet, eklem açıklığı, düşme öyküsü, yoğun bakım ihtiyacı ve hastanede yatış süresi kaydedildi. Taburculuk sonrası yeniden hastane başvurusu, mobilizasyon ve eklem açıklığı, morbidite, mortalite kaydedildi. Bulgular: Çalışmaya dahil edilme kriterlerini karşılayan 80 hastanın demografik ve intraoperatif parametreleri gruplar arasında benzer bulunmuştur. Postoperatif ilk 24 saatte 1.saatten sonra Grup 1'de VAS skorları anlamlı olarak daha düşük, ek analjezi ihtiyacı daha az ve eklem hareket açıklığı daha iyi saptanmıştır. Vital bulgular ve komplikasyon oranları benzer olmakla birlikte, yalnızca Grup 2'de düşme insidansı daha yüksek gözlenmiştir. Her iki yöntemin güvenli olduğu görülmekle birlikte, epidural analjezinin postoperatif ağrı kontrolü ve fonksiyonel sonuçlar açısından daha avantajlı olduğu belirlenmiştir. Sonuç: Sonuç olarak, rejyonel anestezi altında total diz artroplastisi uygulanan hastalarda devamlı epidural analjezi yöntemi, intratekal morfin ve adduktor kanal bloğu kombinasyonuna kıyasla postoperatif ağrı kontrolü, analjezi ihtiyacı ve eklem hareket açıklığı açısından daha etkili bulunmuştur. Her iki yöntem güvenli olsa da, klinik yaklaşım hasta özelliklerine göre bireyselleştirilmelidir. Anahtar Kelimeler: Total diz artroplastisi, adduktor kanal bloğu, intatekal morfin, epidural HKA