Doğa strüktürleri ve insan yapısı strüktürel sistemler arası ilişkinin 20. yüzyıl örneklerinde ve Santigo Calatrava özelinde incelenmesi

İnsanoğlu eski çağlardan itibaren yaşamını kolaylaştırmak, korunma, barınma, çalışma gibi eylemlerini gerçekleştirebilmek için yapı yapma sanatı olan mimarlığı geliştirmiştir. Doğanın da kendine ait yapıları (strüktürleri) vardır. İlk insanlar, yapılarım doğayı gözlemleyerek ve doğadaki formları taklit ederek oluşturmuşlardır. Tarih boyunca, doğa insan için bir ilham kaynağı olmuş, çeşitli doğal formların mimarlığa yansıdığı gözlenmiştir. Doğal ve insan yapısı strüktürler arasındaki bu ilişkinin günümüzdeki örneklerde ve Santiago Calatrava özelinde irdelenmesi bu çalışmanın amacım oluşturmaktadır. Doğadaki strüktürler şu şekilde gruplandırılabilirler: cansız doğanın strüktürleri, canlı strüktürler ve canlılar tarafından oluşturulan strüktürler. Doğal strüktürler insan yapısı strüktürlere benzerlik gösterirler ve çağdaş konstrüksiyonlar için model oluştururlar. Doğa- mimarlık ilişkisi hakkındaki araştırmalar ve doğal strüktürlerin incelenmesi, mimari ve teknik gelişmeler için yardımcı rol oynamaktadır. Bu çalışmada, mimarlık-doğa ilişkisi 20. yüzyıl mimarlığının çeşitli dönem ve akımlarından seçilen örneklerde ortaya konmuştur. Bu ilişki İspanyol mimar Santiago Calatrava örneğinde detaylı olarak incelenmektedir. Calatrava'nın seçiliş nedeni, onun kendine özgü strüktürel mimari tarza ile tasarladığı kostrüksiyonların bitki ve hayvan strüktürlerini çağrıştırmasıdır. Bu çalışma beş ana bölümden oluşmaktadır. Birinci bölüm amaç ve çalışma yönteminin ortaya konduğu giriş bölümüdür. İkinci bölümde, doğal striiktürlerle ilgili genel bilgi sunulmuştur. Doğal strüktürler üç ana bölümde örneklerle birlikte incelenmiştir; bu strüktürlerle insan yapısı strüktürler arasındaki ilişki irdelenmiştir.Üçüncü bölümde, 20. yüzyıl mimarlığından örnekler tanıtılmıştır. Bu örnekler Antoni Gaudi ile başlayıp, Ekspresyonistler, Organik Mimari Akımı, strüktür tasarımcısı mühendisler, çağdaş mimarlar, özel tekil örnekler ile devam edip, son zamanlarda mimarlık dergilerinde yeralan ve bu ilişkinin günümüzdeki durumunu ortaya koyan projelerle son bulmaktadır. Dördüncü bölümde, öncelikle Santiago Calatrava'nın mesleki kariyeri ve mimari özellikleri tartışılmaktadır. Sonra onun bazı önemli proje ve yapılarının tanıtıldığı bölüm bulunmakta ve daha sonra da yapılan ile doğa arasındaki ilişki incelenmektedir. Son olarak, Calatrava'nın yapılarının bu ilişki açısından değerlendirmesi, karşılaştırmalar ile birlikte yapılmaktadır. Beşinci bölüm, önceki üç bölümün değerlendirildiği sonuç bölümüdür. Günümüzde mimarlık-doğa ilişkisinin durumu ve Calatrava'nın mimari kişiliğinin analizine yönelik düşünceler ortaya konulmaktadır.