Gelir eşitsizliği ile çevresel bozulma arasındaki ilişki: Avrupa Birliği ülkeleri üzerine bir çalışma

Gelir düzeyleri ile çevresel göstergeler arasındaki ilişki literatürde çeşitli bilim insanları tarafından incelenmiştir. Gelir ve çevresel bozulma arasındaki ilişki incelenirken, hem gelir eşitsizliğine hem de sera gazı emisyonları ve ekolojik ayak izi açısından çevresel bozulmaya daha az dikkat edilmiştir. Bu tez, AB üyesi ülkelerde 2005-2018 yılları arasındaki verileri kullanarak gelir eşitsizliği ve çevresel bozulma arasındaki ilişkiyi belirlemeyi amaçlamaktadır. İlişkiyi gözlemlemek için 28 ülke için panel veri analizi uygulanmıştır. Gelir eşitsizliği için diğer bağımsız değişkenlerle birlikte temel bağımsız değişken olarak Gini katsayısı, en üst %10'un gelir payı, S80/S20 oranı, en alt %40'ın gelir payı ve Palma oranı kullanılmıştır. Gini katsayısı, en üst %10'un gelir payı, S80/S20 oranı, en alttaki %40'ın gelir payı ve Palma oranı, diğer bağımsız değişkenlerle birlikte temel bağımsız değişkenler olarak gelir eşitsizliği için kullanılmıştır. Temelde farklı ana modeller için kullanılan bu tezin bağımlı değişkenleri, kişi başına düşen sera gazı emisyonları ve kişi başına düşen ekolojik ayak izidir. Bu tez, arasındaki ilişkiyi incelerken, gelir eşitsizliği ile çevresel bozulma arasında sağlam bir ilişki olup olmadığını belirlemeye odaklanmıştır. Driscoll&Kraay'in güçlü hata tahmincisi sonucunda, gelir eşitsizliği ile çevresel bozulma arasında negatif bir ilişki bulunmuştur. Buna göre sera gazı emisyonları ve ekolojik ayak izi için Gini katsayısı, Palma oranı ve en üst %10'un gelir payı arasında negatif, en alttaki %40 için pozitif bir ilişki gözlemlenmiştir. Sera gazı emisyonu için S80/S20 oranı anlamsız olmasına rağmen, ekolojik ayak izi arasında negatif bir ilişki bulunmuştur. Ayrıca, kişi başına düşen reel gelir her iki göstergeyi de pozitif, kentleşme ve beşeri sermayeyi negatif yönde etkilemiştir. Sera gazı emisyonları ile sanayileşme oranı, nihai enerji tüketimi ve enerji yoğunluğu arasında pozitif bir ilişki gösterilmiştir. Sanayileşme oranı ve nihai enerji tüketimi dışında kişi başına düşen ekolojik ayak izini yalnızca enerji yoğunluğu pozitif yönde etkilemiştir.