Aciliyet hissi ve anormal yeme örüntüleri arasındaki ilişki: Duygu düzenleme eksikliklerinin aracı rolü ve yeme beklentilerinin düzenleyici rolü

Duygusal yeme ve dışsal yeme, bireylerin aşırı yeme eğilimlerini açıklamak için tanımlanmış anormal yeme örüntüleridir. Anormal yeme kalıplarının önemli yordayıcılarından biri, olumsuz duygulara tepki olarak acele eylemlerde bulunma eğilimi anlamına gelen aciliyet hissidir (AH). Alanyazında AH'nin anormal yeme örüntüleri ile ilişkisi üzerine pek çok çalışma olmasına rağmen, bu ilişkinin mekanizmasının açıklığa kavuşturulması gerekmektedir. Önceki araştırmalar, duygu düzenleme güçlüklerinin (DDG), AH'nin anormal yeme örüntüleri ile ilişkisini anlamak için bir mekanizma olabileceğini ve yeme beklentilerinin, diğer risk faktörleriyle birleştiğinde anormal yeme örüntüleri riskini daha da artırabileceğini öne sürmüştür. Mevcut çalışma, AH ile anormal yeme örüntüleri arasındaki doğrudan ve dolaylı ilişkileri ve DDG'nin aracı rolünü araştırmıştır. Ek olarak, AH ile anormal yeme örüntüleri ve DDG ile anormal yeme örüntüleri arasındaki ilişkilerde yeme beklentilerinin düzenleyici değişken rolü incelenmiştir. Çalışmanın örneklemi, yaşları 18 ile 68 arasında değişen (O= 33.15, SS=12.63) 653 yetişkin Türk (536 kadın) katılımcıdan oluşmaktadır. Sonuçlar, AH'nin hem duygusal yeme hem de dışsal yeme ile anlamlı ve pozitif bir ilişkisi olduğunu ortaya koymuştur. Ayrıca aracılık analiz sonuçları, DDG'nin AH ile duygusal yeme arasındaki ilişkiye aracılık ettiğini ancak AH ile dışsal yeme arasındaki ilişkiye aracılık etmediğini göstermiştir. Yeme beklentilerinin yalnızca AH ile duygusal yeme arasındaki ilişkide önemli düzenleyici rolü oynadığı gözlemlenmiştir. Dışsal yeme için yeme beklentilerinin anlamlı bir düzenleyici etkisi saptanmamıştır. Sonuçlar, anormal yeme örüntülerinin önlenmesi veya tedavisinde AH, DDG ve yeme beklentilerini hedeflemenin önemini vurgulamaktadır.