Rasyonel, sezgisel karar alma stilleri ile stratejik karar alma arasındaki ilişki

Bu çalışma, Yükseköğretim ve Bilimsel Araştırma Bakanlığı'ndaki rasyonel ve sezgisel karar verme stilleri arasındaki ilişkiyi ve bu stillerin stratejik kararların kalitesi ve etkinliği üzerindeki etkilerini incelemektedir. Modern kurumlar, giderek daha karmaşık ve hızla değişen ortamlarda faaliyet gösterdiğinden, etkili karar verme kritik bir hale gelmiştir. Sistematik analiz ve verilere dayanan rasyonel karar verme, dikkatli düşünmeyi desteklerken, sezgisel karar verme ise içgüdü ve deneyime dayanarak beklenmedik değişimlere hızlı uyum sağlamayı mümkün kılar. Bu stillerin etkisini incelemek için çalışma, tümevarım ve tümdengelim metodolojilerini bir araya getiren çift yönlü bir yaklaşım benimsemiştir. Veriler, Bakanlık bünyesindeki 204 çalışandan Likert ölçeği temelli bir anketle toplanmıştır. SPSS yazılımı kullanılarak, ortalama puanlar, korelasyon katsayıları ve T-testleri gibi istatistiksel araçlarla analiz yapılmıştır. Analizler, rasyonel ve sezgisel karar verme stillerinin kullanımının stratejik kararların kalitesi ve etkinliği üzerinde güçlü ve anlamlı bir ilişkiye sahip olduğunu ortaya koymuştur. Bulgular, her iki yaklaşımın entegre edilmesinin karar verme verimliliğini ve etkinliğini artırdığını göstermektedir. Sonuç olarak, çalışma, rasyonel karar verme stillerinin daha geniş bir şekilde benimsenmesini ve sezgisel becerilerin geliştirilmesi için eğitim programları önerir. Ayrıca, organizasyonel performansı artırmak amacıyla karar destek araçlarına ve sürekli değerlendirme süreçlerine duyulan ihtiyacı vurgular. Bu araştırma, karar verme stilleri konusundaki akademik anlayışa katkıda bulunmakta ve özellikle karmaşık ve dinamik ortamlarda faaliyet gösteren kamu kurumlarında karar kalitesini ve etkinliğini artırmak için uygulanabilir öneriler sunmaktadır.