Renal skarlaşmada transforming growth faktör-beta'nın önemi ve antiinflamatuar tedavi ile skarlaşmanın önlenmesi

Bu çalışmada 4-6 haftalık Wistar albino ratlarda, böbrek parankimi içerisine doğrudan rat için özgün nefropatojen E. coli 06 Kİ 3 Hl verilerek piyelonefrit oluşturuldu. Üç çalışma grubunun herbirisinde 20 rat bulunuyordu. I. gruba hiçbir tedavi verilmedi II. gruba enfekiyonun 3. gününden başlayarak antibiyotik ( seftriakson, 200 mg/kg/gün, ÎM, tek dozda, 5 gün süre ile) verildi. m. gruba aynı antibiyotiğe ek olarak, prednizolon ( 2 mg/kg/gün, cilt ahi, tek dozda, 5 gün süre Be ) verildi. Her gruptaki ratlarm yansında 7-9. günlerde ( erken dönem ), yarısında da 31- 36. günlerde ( geç dönem ) böbrekler alınarak incelendi Böbrekler patolojik olarak üç ( fîbrozis, mononükleer hücre infiltrasyonu ve tübüler atrofi ) ve immünohistokimyasal olarak iki (transforming growth factor-P ve a-smooth muscle actin) parametre açısından değerlendirildi Erken dönemde, incelenen beş parametrenin tedavi gruplarında, kontrol grubuna göre anlamlı olarak düşük olduğu, iki tedavi grubu arasında önemli farklılık olmadığı görüldü. Geç dönemde TGF- |3 boyanmasının m. grupta, II. gruba göre anlamlı şekilde düşük olması dışında gruplar arasında önemli farklılık olmadığı bulundu. Uygulanan tedavilerin akut dönemde etkili olduğu, ancak uzun dönemde bu etkinin devam etmediği görüldü. Skar oluşumunda TGF-0 ve a-SMA'nın rolleri olabileceği ve steroidlerin bu aracılar üzerinden skar azaltıcı antiinflamatuar etki gösterebileceği sonucuna varıldı. Anahtar kelimeler: Üriner sistem enfeksiyonu, böbrek skarlanması. transforming growth faktör-P, a-smooth muscle actin, antiinflamatuar tedavi VI