Resim sanatında kurgusal mekan düzenlemeleri

Bir anlatım biçimi olarak karşımıza çıkan resim yapma eyleminin tarihsel süreçte gerçekleştirdiği değişim ve gelişimin anlatıldığı "Resim Sanatında Kurgusal Mekan Düzenlemeleri" başlıklı tezimizde, ağırlıklı olarak resme eklenen her elemanın resim yüzeyinde kapladığı alan ve çevresi ile ilişkisi anlatılmaya çalışılmıştır. Bu ilişki kimi zaman obje ve etrafındakilerden oluşan tamamıyla gerçeğe dayanan bir anlatımla gerçekleştiği gibi, kimi zamansa doğada karşılığı tam olarak bulunmayan soyut biçimlerin ilişkisi şeklinde de olabilir. Ressamlar nesne ve etrafındakilerin gelişi güzel yerleşiminden doğan bir mekan algısı yerine, çoğu kez kendi anlatımlarına en uygun düzenlemeyi yeğlemişler ve resim yüzeyini bir biçimler ve renkler bütünü olarak ele almışlardır. Bu bütünlük içinde her türden farklı anlamı barındıran doğayı, insanı ve insanın aklında canlandırdığı tüm biçimleri gösteren bir oluşumdur. İnsan tarihsel süreçte, çok farklı yaşam koşullarında; dini, politik, ekonomik ve düşünsel farklılıklar ve zorunluluklar içinde bulunabilmiştir. İçinde bulunduğu dünya düzeninin bir parçası olsun ya da olmasın sanatçılar bu yaşam koşullarının sağladığı olanaklar çerçevesinde dönemlerini anlatmaya çalışmışlardır. Bu anlatımlar bize, dünyanın değişimine dair ışık tutan güvenilir kaynaklardır diyebiliriz. O halde tezimizde de değinileceği üzere insan bir noktada bulunduğu zaman ve mekan diliminden faydalanarak yaşamını sürdürebilir ve sanatçılar bu yaşamlara dair aktarımlarda bulunabilirler. Unutulmamalı ki sanatçının vizyonu bu koşulları ileriye yönelik zorladığı ölçüde sanat ilerleyebilir. "Resim Sanatında Kurgusal Mekan Düzenlemeleri" başlıklı yazımızda, kendi dönemlerinde bu vizyonu öteye taşımak için çalışmış, araştırmış ve yapıt üretmiş sanatçılar ele alınmaya çalışılmıştır. Onların kendi düşüncelerini aktarımlarında faydalandıkları teknikler, geliştirdikleri anlatım biçimleri ve bu günün izleyicisine aktarabildikleri konu edilmiştir.