Resimde izlenimci teknik ve biçemin deniz peyzajlarında kullanımı

Işık, renk ve renk kontrastı, renk anlayışının temelleri ve zaman faktörü, izlenimci estetikte hayati bir öneme sahiptir. Resimde ışık ve renk duyumları resmin ana konusudur. Filozoflar, fizikçiler ve sanatçılar çevrelerini kuşatan görsel dünyanın açıklanmasına ve yorumlanmasına yardım etmek için teoriler geliştirmişlerdir.Aristoteles'ten D. Hume ve E. Mach'a, Goethe ve A. Schopenhauer'a dek renk üzerine eğilmiş filozoflar ve düşünürler; Newton, Chevreul, A. Munsel, W. Bezold, L. Helmholtz, W. Ostwald gibi bilim adamlarının ışık ve renk teorisine ilişkin bilimsel yasaları ortaya koymaları; Leonardo Da Vinci ve Kandinsky'ye ve hatta Fransız gravürcü J. C. LeBlon'un Coloritto ve İngiliz gravürcü M. Harris'in Renk Çemberi adlı sanat-bilimsel incelemeleri, J. Albers'in Renk Sanatı ve Renklerin Etkileşimi adlı kitapları, ressamlarca yapılmış araştırmalara ek olarak izlenimciliğin felsefe, bilim ve sanat alanlarındaki düşünsel izdüşümünü ortaya koymaktadır. Bu noktada resim sanatı bir bilimdir, doğanın yasalarını konu alan bir araştırmadır. Ancak bu araştırmada açık hava ressamı nesneleri varmış gibi gösteremez, ama bizde bir izlenim doğmasını sağlayabilir. Tuvaldeki izlenim, salt pigment olarak yeniden ışığa dönüşür, fakat bu, doğanın ışığı değil, sanatın ışığıdır.Felsefenin ve bilimin ışığında izlenimciliğin teknik, metot ve üsluplarının tarihsel perspektifi doğrultusunda; Gelibolu ve Çanakkale Bölgesi'nin görünümleri uygulamalı olarak, Resimde İzlenimci Teknik ve Biçemin Deniz Peyzajlarında Kullanımı açısından resmedildiğinde; ressamın doğa karşısındaki yorulmak bilmez gözlem çabalarının izlenimci resimde yanılsamayı değil, tam tersine tasarımlamanın ve doğayı dönüştürme sürecinin evrenini oluşturduğunu bulgularız.