Visual analysis of picturesque urban landscape case of Sultanahmet, İstanbul

Fotoğrafçılığın mimarlığa entegrasyonu, mimari temsil yolculuğunda önemli bir dönüm noktasıydı. Fotoğrafçılık, mimarinin iyileştirilmesi için erken dönemde kendini faydalı kıldığı gibi, mimarlık alanında da gerekli bir araç olarak kendini kanıtlamıştır. Le Corbusier'in fotoğrafçılıkla olan erken etkileşimlerinden, Ackerman J.S., Shulman J gibi erken dönem mimari fotoğrafçıların ortaya çıkışına kadar, bu tez mimari fotoğrafçılığın evrimini araştırmakta ve mimari, fotoğrafçılık ve kentsel tasarım arasındaki paralellikleri özellikle algı bağlamında ele almaktadır. Çalışma, "Sultanahmet, Fatih – İstanbul'daki başlıca resimsel konumlar/strüktürler nelerdir ve bunların mekânsal dağılımı ve kültürel önemi kentsel tasarım ve gelişim için nasıl karakterize edilip haritalandırılabilir?" sorusunu ve ayrıca "Kentsel çevrelerde algının rolünü ve fotoğrafçılığın Sultanahmet'in resimsel strüktürlerinin/konumlarının algısını yakalamak ve iletmek için nasıl bir araç olduğunu" araştırmayı hedeflemiştir. Çalışma, bu hedeflere ulaşmak için geo-etiketli fotoğrafçılık, ardışık fotoğrafçılık, sosyal medya meta veri çıkarımı, CBS haritalama, mekânsal analiz ve görsel analiz gibi metodolojiler kullanarak, tarihi zengin ve kültürel olarak önemli olan Sultanahmet, Fatih – İstanbul çalışma alanına odaklanmıştır. Yaklaşık 30 potansiyel yapı/konumu inceleyerek, bunları en resimsel olan ilk 10 yapıya indirgeyip, mekânsal dağılımı ve kültürel önemini analiz ederek, çalışma ana hedefe ulaşmış ve fotoğrafçılık, mimari ve kentsel tasarım arasındaki dinamikler hakkında algı bağlamında daha nüanslı bir anlayış ortaya koymuştur.