Dolgu duvarlı betonarme çerçevelerin davranışının doğrusal olmayan statik analiz kullanılarak değerlendirilmesi

Yanal yük etkisindeki betonarme yapıların davranışı dolgu duvarların yapıların dayanım ve rijitliğine olan katkısından dolayı önemli derecede etkilenmektedir. Literatürde, dolgu duvarları modellemek için çeşitli yaklaşımlar vardır. Ancak, bu yaklaşımlar farklı sonuçlar sağlamaktadır. Bu çalışmada, eşdeğer diyagonal basınç çubuğu modeli kullanılmıştır. Bu çubuğun temel parametresi eşdeğer genişliktir. Çalışmanın ilk aşamasında, basınç çubuğunun genişliğini belirlemek için literatürde mevcut bulunan farklı denklemler incelenmiştir. Bu denklemler arasından, dolgu duvarların eşdeğer genişliği için ortalama bir değer veren Paulay ve Priestley bağıntısı seçilmiştir. Çalışmanın ikinci aşamasında ise 2, 4, 6 ve 8 katlı mevcut betonarme çerçeveler ve onların dolgu duvarlı çerçeveleri dikkate alınarak analizleri yapılmıştır. Tam dolgulu çerçeve, tam dolgulu yumuşak katlı çerçeve, iç açıklık dolgulu çerçeve ve iç açıklık dolgulu yumuşak katlı çerçeve olarak dört farklı dolgu duvar çerçeve konfigürasyonu düşünülmüştür. Dolgu duvarın modellenmesi için bir çubuklu ve üç çubuklu modeller kullanılmıştır. Dolgu duvarların çerçeve yapılarının davranışı üzerindeki etkisini değerlendirmek için doğrusal olmayan statik analiz yöntemi kullanılarak toplam 36 farklı betonarme çerçeve model (4 mevcut ve 32 dolgu çerçeveli) araştırma kapsamında değerlendirilmiştir. Analiz sonuçları çerçevenin yüksekliği boyunca kullanılan dolgu duvar düzeninin yapıların performansını önemli ölçüde etkilediğini göstermiştir. Özellikle dolgu duvarın zemin katta devam ettirilmediği durumlarda ciddi kapasite düşüşleri gözlenmiştir.