Retiküler psödodruzen olgularının klinik özellikleri ve uzun dönem progresyon analizi

Amaç: Retiküler psödodruzen olgularının klinik özelliklerini ve uzun dönem doğal seyrini incelemek, ileri evre yaşa bağlı makula dejenerasyonuna progresyonunda etkisi olabilecek faktörleri araştırmak. Gereç ve Yöntem: Retiküler psödodruzen tespit edilen hastaların tıbbi kayıtları ile optik koherens tomografi ve infrared reflektans görüntüleri retrospektif olarak değerlendirildi. Olguların demografik özellikleri, retiküler psödodruzen lokalizasyonu, eşlik eden yaşa bağlı makula dejenerasyonu bulguları ve subfoveal koroid kalınlığı kaydedildi. Yirmi dört aydan uzun takibi olan gözlerde yaşa bağlı makula dejenerasyonunun progresyonu incelendi. Bulgular: Toplam 54 hastanın 79 gözü çalışma kapsamına alındı. Retiküler psödodruzenin yerleşim yeri en sık superior kadran idi (76 göz, % 96,2). Olgulara en sık orta evre yaşa bağlı makula dejenerasyonu bulguları eşlik etti (41 göz, % 51,9). Yirmi dört ayın üzerinde takibi olan 38 gözün 16'sında (% 42,1) ileri evre yaşa bağlı makula dejenerasyonu geliştiği saptandı. İleri evre yaşa bağlı makula dejenerasyonu gelişen ile gelişmeyen olgular arasında cinsiyet, yaş, lezyonların lokalizasyonu ve ortalama subfoveal koroid kalınlığı açısından anlamlı bir farklılık saptanmadı. Eşlik eden erken veya orta evre yaşa bağlı makula dejenerasyonu ve diğer gözde koroid neovaskülarizasyonu varlığında ileri evre yaşa bağlı makula dejenerasyonu gelişimi riskindeki artış istatistiksel olarak anlamlı bulunmadı. Sonuç: Retiküler psödodruzenli olgular, yaşa bağlı makula dejenerasyonu progresyonu açısından düzenli olarak takip edilmelidir. Daha geniş serili, prospektif çalışmalar retiküler psödodruzenin klinik önemini, yaşa bağlı makula dejenerasyonu progresyonundaki etkisini ve bununla ilişkili risk faktörlerini daha iyi anlamamıza yardımcı olacaktır. Anahtar sözcükler: Coğrafik atrofi, koroid neovaskülarizasyonu, retiküler psödodruzen, subretinal druzenoid depozit, yaşa bağlı makula dejenerasyonu