Emeklilik yaşı ve ötesi: Türkiye'de emeklilik reformları ve refah geri çekilmesi

Erken emeklilik politikalarının aktüeryal denge üzerinde olumsuz etkileri olduğu ve kamu kaynaklarının sosyal güvenlik kuruluşlarının bütçelerindeki açıkları kapatmak için kullanıldığı endişelerine yanıt olarak, Türkiye'nin emeklilik sistemi 1990'larda ve 2000'lerin başlarında yeniden yapılandırıldı. 1999 reformlarıyla, katkı günü ve prim ödeme koşullarına ek olarak yeni getirilen emeklilik yaşı koşulu da uygulamaya konuldu. Bu değişiklik, yasal düzenleme yürürlüğe girmeden önce çalışmaya başlayan insanlara da uygulandı. Bu nedenle milyonlarca insan, işe başladıkları tarihteki şartları yerine getirmiş olmalarına rağmen emeklilik haklarını elde edebilmek için yaş şartını da tamamlamak zorunda kaldılar. 2000'lerde, emeklilik hesaplamalarıyla ilgili birkaç emeklilik reformu yapıldı ve bu da bağlanacak emekli maaşlarında önemli düşüşlere neden olarak bu grubun kayıplarını arttırdı. Zamanla, bu değişikliklerden etkilenen insanlar ortak bir amaç etrafında örgütlendiler ve hareketleri "Emeklilikte Yaşa Takılanlar" olarak popüler hale geldi. Bu tez, Türkiye'de EYT olgusuna yol açan 1999 ve sonrasında 2000'li yıllardaki emeklilik reformlarının ve sonuçlarının, refah geri çekilmesi tartışmaları kapsamında ne ölçüde incelenebileceğini niteliksel yöntemlerle eleştirel bir şekilde değerlendirmeyi amaçlamaktadır. Türkiye'de emeklilik sistemlerinin tarihsel gelişimini anlamak için kapsamlı bir araştırma yapılmış ve çalışmanın ikinci aşamasında ise 13 EYT'li birey ile yarı yapılandırılmış mülakatlar gerçekleştirilmiştir.