The use of introspection in Robert Browning's early poetry

Bu çalışma, bireyin öz-inceleme veya kendi zihinsel ve duygusal süreçlerini birinci elden gözlemlemesi için psikolojik bir metot olarak Viktorya dönemi psikologları tarafından kullanılan "içebakış" ile Robert Browning'in ilk dönem şiirleri arasında çarpıcı benzerlikler olduğunu savunmaktadır. Bu tez, ayrıca, Browning'in bir psikolojik metot olan içebakışı Pauline (1833), Paracelsus (1835) ve Sordello (1840) adlı eserlerindeki ana karakterlerin insana dair farklı ruh hallerinin temsilinde kullandığını ileri sürmektedir. Bu eserler on dokuzuncu yüzyıl psikolojik şiir ekolünün içebakışçı şiirinin örnekleridir. Buna göre, bu tez, Browning'in insanın iç dünyasındaki değişimlerin özünü anlamak ve bunun gerçekçi bir temsilini sunmak amacıyla insan ruhunun tasvirinde kullandığı farklı yöntemleri takip ederek bu şiirleri üç ana bölümde incelemektedir. Pauline, Paracelsus ve Sordello adlı eserlerdeki ana karakterlerin öz-inceleme yoluyla benlik bilgisi elde etme çabaları ve içebakışçı bireyler olarak nasıl temsil edildikleri bu bölümlerde bütün boyutlarıyla ele alınmıştır. Ayrıca, Viktorya dönemi kültürü içinde yaşayan bir birey olan Browning'in, benlik imgelerini ve bireysel deneyimleri incelemek için içebakış bağlamında kullanılan ve tartışılan öz-bilinç, birinci şahıs ve/veya üçüncü şahıs konuşma, öznellik ile nesnellik konularını kullanımı, eserlerin incelenmesinde irdelenmekte ve gösterilmektedir. Bu incelemelerde Viktorya dönemi psikoloji biliminin önde gelen isimleri tarafından yapılan bilimsel çalışmalar ve onlar tarafından kullanılan ve tartışılan tanımlar da Browning'in insan ruhunun gelişimini konu ediş şekli tartışılırken kullanılmıştır.