Robotik lazer kaynak ve plazma ark kaynak yöntemleri ile birleştirilen AISI 410S ferritik paslanmaz çeliğin mekanik, mikroyapı ve kaynak sonrası ısıl işlem özelliklerinin incelenmesi

Paslanmaz çelikler, adı paslanmaz çelik olarak da adlandırılmasa da ilk olarak 1821 yılında Fransız metalurjist Pierre Berthier tarafından demir-krom alaşımının korozyona karşı direncini fark etmiştir. Ancak bu tarihten sonra ısıl işleme tabi tutulması yetersiz olduğu için pratik üretime geçilememiştir. Paslanmaz çeliklerin asıl başlangıcı, 1913 yılında İngiliz metalurjist Harry Brearly tarafından tüfek namlularını geliştirmek için yaptığı araştırmalar sonucu tesadüfen bulmuştur. Daha sonraki yıllarda piyasaya sürülen paslanmaz çelikler, sanayi ve günümüzde önemli bir yer edinmiştir. İlerleyen yıllarda paslanmaz çelikler türlerine ve kalitelerine göre geliştirilmiştir. Bu tez çalışmasında, AISI 410S ferritik paslanmaz çelik levhalar robotik lazer kaynağı ve plazma ark kaynağı yöntemiyle birleştirilmiştir. Birleştirmelerde koruyucu gaz olarak argon kullanılmıştır. Kaynak yatay pozisyonda, ortam sıcaklığında, ilave metal kullanmadan ve alın alına gerçekleştirilmiştir. Robotik lazer kaynağıyla iki farklı güç ve dört farklı hız kullanılarak birleştirme işlemi gerçekleştirilmiştir. Plazma ark kaynağıyla ise, üç farklı plazma ark akımı ve iki farklı hız kullanılarak birleştirme işlemi gerçekleştirilmiştir. Isıl işlemsiz ve kaynak sonrası ısıl işlem uygulanmış kaynaklı birleştirmelerin mekaniksel özellikleri çekme deneyi, üç nokta eğme deneyi ve sertlik ölçümleriyle tespit edilmiştir. Metalografik incelemeler ise stereo makroskop, optik mikroskop, XRD (X Işını Difraktometresi), SEM (Taramalı Elektron Mikroskobu) ve EDS (Enerji Dağılımı Spektrometresi) analizleriyle gerçekleştirilmiştir.