Roma III kriterlerine göre tanı alan fonksiyonel dispepsili hastalarda gastrik inflamasyonun özellikleri

Fonksiyonel dispepsi, gelişiminde çeşitli patofizyolojik mekanizmaların rol oynadığı, birbirinden farklı semptom kompleksleri ile karakterize klinik bir sendromdur. Roma III komitesi fonksiyonel dispepsi hastalarını epigastrik ağrı sendromu (EPS) ve postprandial rahatsızlık sendromu (PDS) olmak üzere iki alt kategoride incelemeyi önermiştir. Bu çalışmanın amacı, EPS ve PDS alt kategorileri ile mide mukozasındaki histopatolojik değişiklikler arasındaki ilişkiyi araştırmaktı.Roma III kriterlerine göre fonksiyonel dispepsi tanısı konan 50 hasta (41 kadın, 9 erkek; yaş ortalaması 38,0+/- 9,6) çalışmaya alındı. Mide mukozasındaki histolojik değişiklikler revize edilmiş Sydney sistemine göre değerlendirildi. Klinik olarak semptomlar günlük aktiviteyi etkilemesine göre dörtlü skalada derecelendirildi.Roma III kriterlerine göre 13 hasta EPS ve 14'ü PDS tanı aldı. 23 olguyu EPS ve PDS'nin örtüştüğü hastalar oluşturdu. Gruplar arasında Helicobacter pylori (H. pylori) enfeksiyonu sıklığı ve mide mukozasındaki histopatolojik değişiklikler bakımından farklılık yoktu. Genel grupta H. pylori sıklığı %90 idi. Tüm hastalarda kronik gastrit vardı ve 36 (%72) olguda kronik gastrit aktif idi. H. pylori yoğunluğu tüm topografik alanlarda nötrofil aktivitesi ve kronik inflamasyon ile anlamlı korelasyon gösterdi (sırasıyla antrum, r=0,694, p<0,001; korpus, r=0,679, p<0,001; angulus, r=0,682, p<0,001 ve antrum, r=0,453, p=0,001; korpus r=0,288, p<0,042; angulus, r=0,484, p<0,001). Mide mukozasındaki histopatolojik değişikliklerin şiddetine göre semptom skorlarında anlamlı bir farklılık saptanmadı.Sonuç olarak, fonksiyonel dispepsinin alt kategorileri olan EPS ve PDS hastalarında kronik gastrite ait özellikler ayırt edici değildir.