Romantik ilişkisi olan bireylerde çocukluk çağı travmatik yaşantıları, ilişkiye dair bilişsel çarpıtmalar ve bağlanma stilleri arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu araştırma, romantik ilişkisi olan bireylerde çocukluk çağı travmaları, ilişkiye yönelik bilişsel çarpıtmalar ve bağlanma stilleri arasındaki ilişkinin incelenmesi amacı ile yürütülmüştür. Araştırmada ayrıca romantik ilişkisi olan bireylerde bağlanma stillerinin sosyodemografik değişkenler (cinsiyet, romantik ilişki süresi, romantik ilişkinin türü, günlük sosyal medya kullanım süresi, algılanan aile tutumu) açısından incelenmesi amaçlanmıştır. İlişkisel tarama modeline göre yürütülen bu çalışmanın örneklemini 2023-2024 yılları arasında Rize ilinde ikamet etmekte olan ve romantik ilişkisi bulunan 20-45 yaş arasındaki 502 kişi oluşturmaktadır. Araştırmanın verileri "Sosyodemografik Bilgi Formu', "Çocukluk Çağı Travma Ölçeği", "Yakın İlişkilerde Yaşantılar Envanteri" ve "İlişkilere İlişkin Bilişsel Çarpıtmalar Ölçeği" ile elde edilmiştir. Verilerin analizinde Pearson Product Momentler çarpımı korelasyon katsayısı tekniği, çoklu doğrusal regresyon analizi, bağımsız örneklemler için t testi ve tek yönlü varyans analizinden yararlanılmıştır. Kaygılı ve kaçınmacı bağlanma stilleri hem ilişkilerle ilgili bilişsel çarpıtmalar ile hem de çocukluk çağı travmatik yaşantıları ile olumlu yönde ve anlamlı düzeyde ilişkili olarak bulunmuştur ve ilişkilerle ilgili bilişsel çarpıtmalar ve çocukluk çağı travmatik yaşantıları kaygılı bağlanma ve kaçınmacı bağlanma stillerinin anlamlı birer yordayıcısıdır. Kaygılı ve kaçınmacı bağlanma stillerinde cinsiyet ve günlük sosyal medya kullanım süresi değişkenleri açısından anlamlı bir farklılığa rastlanılmazken, ilişki türü ve ilişki süresi açısından anlamlı farklılaşma olduğu bulunmuştur. Bunun yanında, bağlanma stillerinden kaygılı bağlanma algılanan ebeveyn tutumu açısından anlamlı biçimde farklılaşmaktayken, kaçınmacı bağlanmada anlamlı bir farklılaşma gözlenmemiştir.