Romantik ilişkisi olan bireylerde mükemmeliyetçilik, duygusal zeka ve affetme davranışı arasındaki ilişkilerin incelenmesi

Bu çalışmanın konusu romantik ilişkisi olan bireylerde mükemmeliyetçilik, duygusal zekâ ve affetme davranışı arasındaki ilişkilerin değerlendirilmesidir. Bu üç değişkenin birbiri ile ilişkisi, sosyo-demografik ve diğer özellikler temelinde oluşturulan gruplar (cinsiyet, medeni durum, çalışma durumu, içe dönüklük-dışa dönüklük) arasında bağımlı değişken düzeylerinin farklılaşıp farklılaşmadığı araştırılmıştır. Ayrıca duygusal zeka ve mükemmeliyetçiliğin affedicilik düzeyini yordayıp yordamadığı incelenmiştir. Araştırma, ilişkisel tarama modeli ile gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın evrenini evli çiftler ile romantik ilişki yaşayan bekarlar oluşturmaktadır. Araştırmanın örneklemini ise kolayda örnekleme yöntemi ile seçilmiş 304 yetişkin oluşturmaktadır. Araştırmada veri toplamak amacıyla, Kişisel Bilgi Formu, Çok Boyutlu Mükemmeliyetçilik Ölçeği, Heartland Affetme Ölçeği ve Schutte Duygusal Zekâ Ölçeği kullanılmıştır. Elde edilen verilerin analizi için "IBM SPSS Ver.25" paket programından yararlanılmıştır. Elde edilen bulgulara bakıldığında, romantik ilişkisi olan yetişkin bireylerde mükemmeliyetçilik, duygusal zekâ ve affetme düzeyleri arasında anlamlı ilişkiler olduğu görülmektedir. Katılımcıların mükemmeliyetçilik puanları ile affetme puanları arasında anlamlı ve negatif bir ilişki vardır. Ayrıca katılımcıların affetme puanları ve duygusal zekâ puanları arasında, anlamlı ve pozitif bir ilişki vardır. Gruplarası karşılaştırma sonuçlarına göre, mükemmeliyetçilik, duygusal zekâ ve affetmenin sosyo-demografik değişkenlere göre farklılaştığı bulunmuştur. Regresyon analizi sonuçlarına göre, mükemmeliyetçilik ve duygusal zekâ affetmeyi yordamaktadır. Elde edilen bulgular alanyazın temelinde tartışılmıştır.