Ruhsal bozukluğu olan bireylerin birincil bakım verenlerinde kendini damgalama ile yalnızlık ve dini başa çıkma arasındaki ilişki

Bu araştırma, ruhsal bozukluğu olan bireylerin birincil bakım verenlerinde yalnızlık ve dini başa çıkma ile kendini damgalama arasındaki ilişkiyi incelemek amacıyla yürütülmüştür. Araştırmanın evrenini, 1 Ocak–30 Temmuz 2025 tarihleri arasında İstanbul'da bir üniversite hastanesinin psikiyatri servisi ve polikliniklerine başvuran ruhsal bozukluğu olan bireylerin birincil bakım verenleri oluşturmuştur. Örneklemi ise araştırmaya alınma ölçütlerini karşılayan 302 birincil bakım veren oluşturmuştur. Veriler Tanıtıcı Bilgi Formu, Kendini Damgalama Ölçeği-Aile Formu, UCLA Yalnızlık Ölçeği-Kısa Formu ve Dini Başa Çıkma Ölçeği kullanılarak toplanmıştır. Verilerin analizinde tanımlayıcı istatistikler, bağımsız örneklem t testi, tek yönlü varyans analizi, Pearson korelasyon analizi ve çoklu doğrusal regresyon analizi uygulanmıştır. Katılımcıların kendini damgalama, yalnızlık, olumlu ve olumsuz dini başa çıkma puan ortalamalarının sırasıyla 32,87±8,85, 10,09±2,44, 20,95±3,93 ve 4,26±1,73 olduğu bulunmuştur. Kendini damgalama ile yalnızlık ve olumsuz dini başa çıkma arasında pozitif yönde, olumlu dini başa çıkma ile negatif yönde anlamlı ilişki olduğu tespit edilmiştir. Bunların yanı sıra, bazı sosyodemografik özelliklerin kendini damgalamayı etkileyen değişkenler olduğu saptanmıştır. Araştırmanın sonuçları ruhsal bozukluğu olan bireylerin birincil bakım verenlerinde sosyodemografik özelliklerin yanı sıra yalnızlık, olumlu dini başa çıkma ve olumsuz dini başa çıkmanın önemli olduğunu ortaya koymaktadır. Anahtar Kelimeler: Kendini Damgalama, Yalnızlık, Dini Başa Çıkma, Bakım Veren, Ruhsal Bozukluk.