Sa'dullâh el-Berde'î'nin "Şerhu'l-Avâmili'l-Mie" adlı eserinin tahkik ve tahlili

Arap dili, dinimizin temelini teşkil eden Kur'ân ve Sünnet'i doğru anlayıp yaşama geçirme noktasında büyük bir önem arz etmektedir. Binaenaleyh Arapçanın sağlam bir zemin üzerine oturtulup Kur'ân'ın yanlış okunması ve anlaşılmasına mahal verilmemesi için âlimlerimiz birtakım kaideler ortaya koymuş, yapılan kıymetli çalışmalar neticesinde nahiv ilmi günümüzdeki halini almıştır. Abdülkâhir Cürcânî, nahvin temel konularını bir öz halinde ele aldığı ve daha sonra nahiv alanındaki temel eserlerden biri olarak kabul gören eseri el-'Avâmilü'l-Mie'yi telif etmiştir. Eser bir hayli ilgi görmüş, telifinden sonra gerek erken dönemde gerek Osmanlı Dönemi'nde üzerine çok sayıda şerh, haşiye ve talik şeklinde çalışmalar kaleme alınmıştır. Tezimize konu olan eser, 'Avâmil üzerine yapılan şerhlerden biri olan Sa'dullâh el-Berde'î'nin kaleme aldığı Şerhu'l-'Avâmili'l-Mie'dir. Müellif erken dönem ulemasından olmasının yanında, nahiv alanında önemli bir isim olan Zemahşerî'nin el-Unmûzec eserine de şerh yazmıştır. Şerhu'l-'Avâmili'l-Mie, doğu medreselerinde Arap dili grameri alanında okutulan yaygınlık kazanmış bir telif olması hasebiyle oldukça kıymetlidir. Daha önce birkaç kez basılmış olmasına rağmen eserin tahkik ve tahlilini konu edinen bir çalışmaya rastlanamamıştır. Bu sebeple eserin yazma nüshaları karşılaştırılmak suretiyle ortaya daha sağlıklı bir metin çıkarılmaya çalışılacaktır.