Sağlık çalışanlarında COVID-19 fobisi ve tükenmişlik ilişkilerinin incelenmesi

Sağlık kuruluşlarında çalışan kişiler hastaların tedavi sürecinde ve diğer salgınlar ile mücadele ederken kendileri de hasta olma ile karşı karşıya kalmaktadır. Mesleğin getirmiş olduğu dezavantaj kişilerin sosyal hayatlarına olumsuz olarak etkileyebilmektedir. Sağlık çalışanları karşısındakine yardımcı olmaya çalışırken bir anda kendisi de yardıma muhtaç duruma düşebilmektedir. Bu çalışmanın amacı sağlık çalışanlarının Covid-19 salgını sırasında yaşamış oldukları korkuların bir farklı şekilde yaşadıkları tükenmişlik ile ilgili ilişkileri incelemektir. Araştırmada beklenilen sonuç koronavirüs-19 fobisi ile tükenmişlik arasında bir ilişkinin olduğu yönündedir. Araştırma sonucu elde edilen bulgular da sağlık çalışanlarının tükenmişlik ile koronavirüs-19 fobileri arasında bir ilişkinin bulunduğu tespit edilmiştir. Tükenmişlik koronavirüs-19 fobisi üzerinde, koronavirüs-19 fobisi de tükenmişlik üzerinde etkili olabileceği için korelasyon analizi uygulanmıştır. Araştırmada ölçeklerin alt faktörleri içinde aynı araştırma yapıldığında sadece duyarsızlaşma boyutu ile koronavirüs-19 fobisinin sosyal-psikolojik ve kişisel başarı ile koronavirüs-19 fobisinin sosyal-psikolojik alt boyutu arasında bir ilişki görülmemiştir. Ölçeklerin genel ortalamaları üzerinden değerlendirme yapıldığında ise bir ilişki söz konusu olduğu ve diğer alt boyutlarda da bir ilişki göründüğü için araştırmadan beklenilen sonuç elde edilmiş ve sağlık çalışanlarında koronavirüs-19 fobisi ile tükenmişlik arasında bir ilişkinin varlığından söz edilebilmiştir. Sağlık çalışanlarının mesleki hizmet sürelerinin ölçekler üzerinde bir etki oluşturup oluşmadığının tespiti için Anova testi uygulanmıştır. Sağlık çalışanlarının mesleki çalışma süreleri tükenmişlik üzerinde bir farklılık yaratmaz iken koronavirüs-19 fobisi üzerinde farklılık yaratmıştır.