Şahabettin Süleyman ve Mehmet Fuat Köprülü'nün Yeni Osmanlı Tarih-i Edebiyatı adlı eserinin çeviri yazıya aktarımı ve incelenmesi

Milletlerin edebiyatlarını kayıt altına alan edebiyat tarihçiliğinin ilk izlerine Batı'da rastlanır. Avrupa'da ulus odaklı fikirlerin gelişmesiyle millî bir nitelik elde eden edebiyat, bilime dayalı bir bakış açısı kazanır. Bu bağlamda edebiyat tarihçiliğinde ilk yöntemsel yaklaşımlar görülmeye başlanır. Böylece edebiyat tarihçiliği yapılan araştırmalar neticesinde zamanla kendi yolunu çizer. Türk edebiyat tarihçiliğinde ilk örnekler tezkirelerdir. Tanzimat'tan sonra Avrupa'dan gelen pozitivist yaklaşımla birlikte edebiyat daha metodik bir şekilde değerlendirilir. 1888 yılında Abdülhalim Memduh'un Tarih-i Edebiyat-ı Osmaniye adlı eseri kaleme almasıyla birlikte Türk edebiyatında "edebiyat tarihi" ifadesi kendini gösterir. Bu eserden sonra edebiyat tarihi adıyla klasik tezkireciliğin devamı niteliğinde birçok eser kaleme alınır. Şahabettin Süleyman ve Köprülüzade Mehmet Fuat'ın beraber kaleme aldıkları Yeni Osmanlı Tarih-i Edebiyatı adlı eser modern edebiyat tarihçiliğinin ilk örneklerindendir. Bu çalışmanın konusu olan eser, Latin harflerine aktarıp ele aldığı konular bakımından incelenmiştir. Bu maksat doğrultusunda çalışmanın ilk bölümünde edebiyat tarihçiliği, Batı'da edebiyat tarihçiliği ve Türk edebiyat tarihçiliğine yer verilmiştir. İkinci bölümde eser tanıtılıp Şahabettin Süleyman ile Köprülüzade Mehmet Fuat'ın edebiyat tarihine dair görüşleri ortaya koyulmuştur. Çalışmanın son bölümünde ise eserin Latin harflerine aktarımı verilmiş ve eserin orijinal metni sunulmuştur.