Sanatta bir biçimlendirme yaklaşımı olarak Çin-Japon resminin batı resmine etkisi

Sanatta Bir Biçimlendirme Yaklasımı Olarak Çin-Japon Resminin Batı Resmine Etkisi? adlı arastırma, 19. ve 20. yüzyılda modern resmin olusumunda önemli bir rol oynayan Çin-Japon resminin Batı ile karsılasmasını hazırlayan etmenleri ve etkilenmenin sonuçlarını ortaya koymustur. Böylece, Çin-Japon gelenegi etrafında, antikiteye dayanan sanatsal ilkelerin yeni kaynaklar karsısında seçeneklerden yalnızca biri durumuna gelisi etrafında açıklanmıstır. fade olanaklarının çesitliligi, güncel biçimlendirme sorunlarına çözüm arayıslarında sanatçıya yol göstermistir. Çin ve Japon resminin gelisim süreci içinde geçirdigi asamalar, felsefesi, konu ve teknik özellikleri incelendiginde akademik Batı resmiyle derin farklılıklar gösterdigi görülmektedir. Çin ve Japonya, Batı'da oldugu gibi medeniyetlerinin kaçınılmaz bir parçası olan dini felsefeyle biçimlendirilmis bir sanat anlayısına sahiptir. Fakat Uzak Dogu'yla Batı'nın dünya hakkındaki fikirleri geleneksel olarak birbirinden ayrılır. Batı resmi bir biçim temsili, sanatçının probleme getirdigi bir çözümken, Budizm'e dayanan Çin ve Japon resmi, bilinçaltının açıga çıktıgı bir dısavurumdur. Resim yapma eylemi, uzun çalısmalar sonucu teknik yeterlilik kazanan sanatçının derin düsünceye dalarak olusturdugu bir performanstır. Batılı sanatçılar kimi zaman manevi arayıslar içinde, kimi zaman fırça dilini taklit ederek Uzak Dogu'ya öykünmüstür. Ana malzemesini fırça ve mürekkebin olusturdugu Çin resmi ve kaligrafisi, 20. yüzyılda, merkezi Amerika olmak üzere sanatçılar üzerinde etkililigini sürdürmüstür. 20. yüzyılda çagdaslasmayı hazırlayan etkenler incelendiginde, toplumsal, bilimsel ve teknolojik gelismelerin yanı sıra üslup ve konu farklılıklarıyla 19. yüzyılın getirisi oldugu görülür. Kaynagı Çin'e uzanan Edo döneminde ortaya çıkan renkli baskılar, Batı resminin akademilerde ögretilen klasik formunu, illüzyonun degismezligini yıkmıstır. 19. yüzyılda sanatçının, kilisenin ve sarayın himayesinden çıkarak kendi iradesiyle sanatına yön verme çabasında sanat pazarı için ürünler vermeye basladıgı bunalımlı bir süreç yasamıstır. Toplumsal gelismelere fotografın icadının dahil olmasıyla sanatın yeni bir yola girmesi kaçınılmaz olmustur. Bu degisime biçimsel kalitesiyle, Japon estampları eslik eder. 19. yüzyılda sınırlarını genisletme çabasında olan Avrupa, sanatını yöneten akademik kurallarından hosnutsuzdur. mzalanan ticari anlasmalarla baslayan Dogu- Batı etkilesimi, kisisel ilgileri ya da diplomatik iliskileri nedeniyle Japon sanatını kesfeden yazarların katkısıyla sekillenmis, Avrupa'yı saran ve burjuvaya kadar uzanan ilgiyle sürmüs ve I. Dünya Savası'nın patlak vermesiyle düsüse geçmistir. Çin tarzının yeterince etkili olamadıgı 19. yüzyılda, egzotizmden taklide yönelisi anlatmak için kullanılan ilk evreye `Japonserie' denir. Sonraki yıllarda art arda düzenlenen sergiler, heyecanın Avrupa ve Amerika'ya yayılmasını saglamıstır. Batının 19. yüzyılda Japon sanatına olan merakının merkezinde, ambalâj kagıdı olarak kullanılan, tahta blokların üzerine yapılan baskı olan ukiyo-e bulunmaktaydı. Avrupalı sanatçılar, Batı düsüncesine ve mirasına karsıt olan asimetri, kompozisyon düzensizligi, merkezsiz düzenleme, perspektif yoklugu, sistematik kırık parçalarla ifade edilmis derinlik, düz ve parlak renkler gibi Japon estetik benligini olusturan prensipleri `Japonizm' evresinde asimile etmistir. Japon estetigi, batı sanatını akademik düzenden kurtaran ve modernizmi olusturan çok sayıda hareketin temelini hazırlamıstır ve bugün hala Batının farkındalıgını etkilemeye devam etmektedir.