Sanayi 4.0 kavramı ve Türkiye'de kentsel düzeyde uygulanabilirliği

Sanayide teknoloji odaklı bir dönüşüm anlayışına sahip olarak ilk kez 2011 yılında Almanya'da, Hannover fuarında gündeme gelen Sanayi 4.0 ya da dördüncü sanayi devrimi kavramı, üretimde yeni bir paradigma olarak kavramsallaştırılan bir yaklaşımdır. 18. yüzyılın ikinci yarısında başlayan sanayileşme sürecinin dördüncü aşaması niteliğinde olan Sanayi 4.0, bilgi ve iletişim teknolojilerinin imalat sanayisine entegre edilmesiyle birlikte Siber-Fiziksel Sistemler ile Nesnelerin İnterneti gibi teknolojilerin ışığında üretim yapısının uçtan uca dijital teknolojiler ile donatıldığı bir üretim yapısına geçişi simgelemektedir. Bunun yanında her geçen gün daha fazla insanın çeşitli nedenler ile yerleşmeyi tercih ettiği kentsel mekânlar, giderek artan sayıda sakinleri için sağlayacağı hizmetler bakımdan önem arz etmektedir. Bu noktada kentlerde yığılma eğilimi gösteren nüfusa yönelik olarak kentsel hizmetlerin daha verimli ve kaliteli bir biçimde sunulabilmesi için Sanayi 4.0 bağlamındaki teknolojilerin kentsel hizmetlere potansiyel olumlu etkisi ele alınmıştır. Bu bakış açısından hareketle bu tezde, Sanayi 4.0 sürecinin Türkiye'de mevcut durumuna kısaca değinilerek Sanayi 4.0 yaklaşımı, kent ölçeğinde analiz edilmeye ve kentsel hizmetlere olumlu etkisi incelenmeye çalışılmıştır