Sıcak ortamda yapılan farklı antrenman metotlarının antioksidan düzeylerine etkisinin karşılaştırılması

Bu çalışma, sıcak ortamda yapılan farklı antrenman metotlarının antioksidan düzeylerine etkisini karşılaştırarak, bu antrenman metotlarından hangisinin antioksidan düzeylerinde daha etkin olduğunu bulmak amacıyla yapılmıştır.Araştırma, sağlık sorunu olmayan 30 erkek gönüllü beden eğitimi öğrencisi üzerinde gerçekleştirildi. Denekler, sürekli koşular (n=15) ve interval koşular (n=15) olmak üzere 2 gruba ayrıldı. Çalışma gruplarına 8 hafta, ortalama sıcaklığın 29 ? 34 0C derece olduğu sıcak ortamda, haftada 3 gün antrenman programı uygulandı.Antrenman programlarından 2 gün önce ve antrenman programlarından 2 gün sonra sporcuların kan numuneleri alındı. Alınan kan örneklerinde malondialdehid (MDA), paraoksonaz aktivitesi (PON), arilesteraz aktivitesi (ARE) ve glutatyon (GSH) tayinlari analiz edildi. Çalışmanın istatistiksel analizinde Mann-Whitney U ve Wilcoxon testi kullanıldı.Yapılan interval antrenmanda, 1. antrenman ve 24. antrenman ön test VA, VKİ ve VYY' de (P<0,05) düzeyine göre anlamlı bir farklılık gözlenirken, son test değerlerinde ise VA ve VKİ' de (P<0.05) düzeyinde anlamlı bir düşüş bulundu. Ayrıca VYY son test değerlerinde (P<0.01) düzeyinde istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık bulunmuştur. Sürekli koşular antrenman program sonucunda 1. ve 24. antrenman ön test sonuçlarında VA' da (P<0.01), VYY' de (P<0.05) düzeyinde anlamlı bir düşüş gözlenmesine rağmen, VKİ değerinde istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmamıştır. İlk ve son antrenmanın son test değerlerinin karşılaştırılması VA ve VYY bakımından anlamlı bir farklılık gösterirken (P<0.05), VKİ değerlerinde anlamlı bir farkın olmadığını göstermiştir.Her iki grubun maxVO2 değerleri anlamlı derecede artmıştır (p<0,01). Gruplar arasındaki farklarda, herhangi bir farklılık görülmemektedir.Çalışmanın sonuçlarına göre, interval koşular grubunda (İKG), antrenman öncesi ve sonrasında GSH, MDA ve PON değerlerinde düşüş görülmekte, ancak bu düşüşün istatistiksel olarak anlamlılık ifade etmediği, ARE' de ise (P<0.01)'e göre anlamlı bir düşüşün olduğu, sürekli koşular grubunun (SKG), antrenman öncesi ve sonrası değerleri arasında (P<0.05)'e göre, PON' da anlamlı bir farklılık bulunurken, MDA, GSH ve ARE' de istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık bulunmamıştır. Sıcak ortamda yapılan farklı antrenman metotlarının ön-son test sonuçlarına göre antioksidan değerleri karşılaştırılmış ve gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık görülmemiştir.Çalışmanın sonucunda elde edilen bulgular, sıcak ortamda yapılan sürekli koşular antrenmanının lipid peroksidasyonu artırarak oksidatif stresi daha fazla etkilediği görülmektedir.Sonuç olarak; uygulanan antrenman programlarının tipi, süresi ve şiddeti, deneklerin özellikleri ve antrenmanın yapıldığı ortamın deneklerin antioksidan seviyeleri üzerinde etkili olduğu sonucuna varılmıştır.Anahtar Kelimeler: Sıcak ortam, Dayanıklılık antrenmanı, Antioksidanlar, Serbest radikaller, Maksimal oksijen tüketimi