Sıçanlarda hekzaklorobenzen, DDT ve p,p-DDE'nin hepatotoksik ve nefrotoksik etkilerinin değerlendirilmesi

Kalıcı Organik Kirleticiler (KOK'lar), çevrede uzun süre kalmaları ve organizmalarda biyo-birikim özellikleri nedeniyle insan sağlığı için bir tehdit oluşturmaktadır. Birkaç kalıcı bileşiğin nörotoksik, kanserojen, immünotoksin, hepatotoksik, nefrotoksik, sitotoksik ve endokrin bozucu etkileri hakkında çok sayıda rapor bulunmaktadır. Bu çalışmada, erkek sıçanlarda hepatotoksik ve nefrotoksik etkileri incelenmek üzere üç OCP seçilmiştir. Mevcut literatür bazı göstergeler hakkında rapor verirken, DDT ve DDE'nin karaciğer enzimleri: ALT, AST ve ALP üzerindeki etkilerine dair hiçbir ampirik bulguya rastlanmamıştır. Deneyde, 8 yetişkin erkek Sprague-Dawley sıçanından oluşan dört grup araştırıldı: Kontrol, HCB (5 mg/kg), p,p-DDE (5mg/kg) ve DDT (5 mg/kg). Deney grubu sıçanlarının her biri, 18 gün boyunca günlük dozlar aldı. Serumdaki karaciğer ve böbrek göstergelerinin konsantrasyonları analiz edildi. Deneyin bulguları, karaciğer göstergelerinin çoğunun bilirubin (TBIL), kolesterol (CHOL), laktat dehidrojenaz (LDH), trigliseritler (TRIG), glikoz (GLU), alanin aminotransferaz (ALT) ve aspartat aminotransferaz (AST) olduğunu göstermektedir. ), 0,05 düzeyinde tek yönlü ANOVA analizine dayalı olarak DDE, DDT ve HCB grupları arasında OCP dozajlarının uygulanmasından önemli ölçüde etkilenmemiştir. Bununla birlikte, alkalin fosfatazdan (ALKP) elde edilen sonuçlar, DDE ve DDT grubu için, aynı anlamlılık düzeyinde, kontrol grubu ile karşılaştırıldığında, seviyelerinin önemli ölçüde düşük olduğunu göstermiştir. Deneydeki böbrek göstergeleri: kreatinin (CREA) ve üre, 0,05 düzeyinde tek yönlü ANOVA analizine dayalı olarak DDE, DDT ve HCB grupları arasında OCP dozajlarının uygulanmasından önemli ölçüde etkilenmedi. OCP dozu ve maruz kalma süresinin toksisite seviyelerinde önemli rol oynadığı sonucuna varılmıştır. Anahtar kelimler: Kalıcı Organik Kirleticiler KOK); Karaciğer, Böbrek