Schopenhauer'un ahlak felsefesinde merhamet

Bu çalışma Schopenhauer'un ahlak felsefesini ve ahlak felsefesinin temeline yerleştirdiği merhamet düşüncesini içermektedir. Filozof için insan dünyaya geldiği ilk andan itibaren, bireyselleşmesinin bir sonucu olarak bencilce davranır. İnsan bencilliğini yok edemezse eğer, bütün canlıları kendisi için bir rakip olarak görüp onların acı çekmesi için çabalar. Bundan dolayı filozof, ahlakın temeli olarak gördüğü merhamet ile insanın acı ve ıstırabını yok edip diğer canlılara acı çektirmesinin önüne geçer. Merhamet, insanı içine düştüğü ıstırap ve bencillikten kurtararak erdemli davranmaya iter. İnsanı var oluşun aldatıcılığından kurtararak, bütün canlılara karşı insaflı ve adaletli davranmasını sağlayan duygu merhamettir. Çünkü insan, bütün canlılara karşı içinde bencilce duyguları barındırdığı zaman, merhamet hissedip ahlaki davranamaz. İnsanın davranışlarının ahlaki olabilmesi için, bencillikten uzak durması gerekir. Dolayısıyla insanın hem kendi cinsine hem de diğer canlılara karşı, ahlaki davranmasını sağlayan temel duygu merhamettir. Merhamet insanın, diğer canlılarla arasındaki duvarı yıkıp onların acısını hissetmesine neden olur. Çünkü içinde merhamet hissetmeyen insan, acımasızlaşır. Acımasızlık ise, insanı nefrete götürerek bencilce davranmasına sebep olur. Merhamet duygusu, insanın içinde sevgi oluşturarak, bütün canlılara karşı acımasızca davranılmasının önüne geçtiği için çok önemlidir.