Sedoanaljezi ile probe küretaj işlemlerindeyüksek akışlı nazal oksijen uygulamalarınınobeziteye bağlı solunumsal ve hemodinamikparametreler üzerine etkisi

Çalışmamızın amacı obez olan ve olmayan hasta gruplarında hemodinamik, solunumsal ve arter kan gazı analizi açısından farklılık olup olmadığını gözlemlemek, bu farkların nazal veya high-flow oksijen kullanımına göre değişip değişmediğini ortaya koymaktır. Gereç/ Yöntem Bu çalışma, Erzincan Mengücek Gazi Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nde gözlemsel prospektif bir tasarımla yapılmıştır. Kadın Hastalıkları ve Doğum kliniğinde elektif probe küretaj cerrahisi planlanan, ASA I-II grubundaki 120 hasta çalışmaya dahil edilmiştir. Highflow nazal oksijen ve standart nazal kanül ile oksijen verilen iki grup oluşturulmuş, bunlar da obez ve obez olmayan olarak ikişer alt gruba ayrılmıştır. Hastaların hemodinamik, solunumsal parametreleri ve arter kan gazı sonuçları analiz edilmiştir. Bulgular Obez hasta gruplarının obez olmayan gruplara göre sistolik, diyastolik, ortalama arter kan basınçları, solunum sayısı, desatürasyon sayısı, solunum yoluna müdahale sayısı, pH, HCO3 düzeyleri yüksek; SpO2, en düşük SpO2, oksijen rezerv indeks, en yüksek oksijen rezerv indeks ve ROX indeksi düşük tespit edildi. Nazal oksijen alan grubun high-flow oksijen alan gruba göre desatürasyon sayısı, solunum yoluna müdahale sayısı, diyastolik, ortalama arter basıncı, solunum sayısı yüksek; SpO2, en düşük SpO2, oksijen rezerv indeks, en yüksek oksijen rezerv indeks ve ROX indeksi düşük tespit edildi. Grup 1 (nazal oksijen alan obez olmayan)'in Grup 2 (nazal oksijen alan obez)'ye göre sistolik, diyastolik, ortalama kan basıncı, solunum sayısı, desatürasyon sayısı, solunum yoluna müdahale sayısı, pH, pCO2, HCO3 düzeyleri düşük; SpO2, en düşük SpO2, en yüksek oksijen rezerv indeks, oksijen rezerv indeks, pO2, Horowitz indeks ve ROX indeks düzeyleri yüksek bulundu. Grup 3 (high-flow oksijen alan obez olmayan)'ün Grup 4 (high-flow oksijen alan obez)'e göre nabız, sistolik, diyastolik, ortalama kan basıncı, solunum sayısı, pH, pCO2, HCO3 düzeyleri düşük; SpO2, en düşük SpO2, ROX indeks, pO2 ve Horowitz indeks düzeyleri yüksek bulundu. Grup 1 (nazal oksijen alan obez olmayan)'in Grup 3 (high-flow oksijen alan obez olmayan)'e göre pH, ROX indeksi düşük; solunum sayısı yüksek bulundu. Grup 2 (nazal oksijen alan obez)'nin Grup 4 (high-flow oksijen alan obez)'e göre SpO2, en düşük SpO2, en yüksek oksijen rezerv indeksi, pH, pO2, oksijen rezerv indeks, Horowitz indeks, ROX indeks düşük; sistolik, diyastolik, ortalama arter kan 2 basıncı, solunum sayısı, desatürasyon sayısı, solunum yoluna müdahale sayısı, pCO2 yüksek bulundu. Sonuç Obezite, özellikle ameliyathane ortamında sedasyon altında opere edilen hastalarda gerek akciğer kapasitesinin kısıtlanması gerek gaz alışverişinin bozulması gerekse yan etki insidansının artması nedeniyle solunumsal pek çok probleme yol açabilen bir sorundur. Konvansiyonel düşük akışlı nazal oksijen desteği bu hastalarda gelişebilecek olumsuzluklardan korunmada yetersiz kalabilmektedir. Çalışmamızda obez ve non-obez hastalarda nazal oksijen ve high-flow oksijen desteğini mukayese ettik. Obezitenin neden olduğu hemodinamik, solunumsal ve arter kan gazı bulgularındaki dezavantajların ve komplikasyonların ortaya çıkmasının high-flow oksijen desteği kullanılarak engellenebileceği sonucuna vardık. Bu nedenle özellikle obez hastaların sedasyon altında yapılacak işlemlerinde high-flow oksijen desteği kullanılmasının daha avantajlı olduğu kanatindeyiz.