Seyyid Mehmed Hâkim Efendi ve Siyer-i Kebîr'i (Mukaddime kısmının transkripsiyon ve değerlendirmesi)

Hz. Peygamber'in (sas) hayatını konu edinen ve bu dalda yazılan eserler için kullanılan siyer ilminin ortaya çıkmasındaki en büyük sebep Kur'an'ın beyanıdır. Allah Resulü'nün (sas) Allah katındaki kıymeti, dinin bütünlüğünün, pratik hayata tatbikinin Efendimiz'in (sas) sünneti olmadan sağlanamayacağı birçok ayetle işaret edilmiştir. Bunun bir sonucu olarak Allah Resulü'nün (sas) hayatını kendine hayat ölçüsü kabul etmek ve her yönüyle onu tanıyabilmek en temel vazife addedilmiştir. Bu durum Hz. Peygamber'in (sas) hayatına dair bilgilerin toplanmasını gerekli kılarak siyer ilminin ve yazıcılığının temelini oluşturmuştur. Diğer toplumlar gibi İslâm'la şereflen Türkler de Hz. Muhammed'i (sas) tanıma arzusuyla gayret etmişler ve buna dair öncelikle Arapça ve Farsça eserlerden tercüme faaliyetleri yapmışlardır. Müelliflerin telif ettikleri eserler sonraki dönemlerde vücuda gelmiştir. Bilinen Türkçe ilk tercüme eser 14. yüzyılın ikinci yarısında, ilk telif eser ise 17. yüzyılın ilk çeyreğinde yazılmıştır. Zamanla tekâmül eden çalışmalar farklı asırlarda siyer üzerine kıymetli eserleri gün yüzüne çıkarmıştır. Bunlardan birisi de 18. yüzyılda Osmanlı coğrafyasında yaşayıp zamanının önemli şair, edip, tarihçi ve hattatlarından olan Seyyid Mehmed Hâkim Efendi tarafından kaleme alınan Siyer-i Kebir adlı eserdir. Bu çalışmada siyer sahasında fazla istifade edilmediğini düşündüğümüz yüzün üzerindeki zengin kaynaklarla güçlendirilen geniş hacimli eserinin Mukaddime kısmının transkripsiyon ve değerlendirilmesi yapılmıştır. Anahtar Kelimeler: İslâm Tarihi, Siyer, Hz. Muhammed, Mehmed Hâkim Efendi, Siyer-i Kebîr.