Sezgisel dil bilgisi uygulamalarının Türkçe ders tutumuna, dil bilgisi tutumuna ve dil bilgisi başarısına etkisi

Geçmişten günümüze bilimde ve teknolojide meydana gelen gelişmeler diğer alanlarda olduğu gibi eğitim bilimleri üzerinde de etkisini hissettirmiştir. Ülkelerin eğitim olanaklarını geliştirme çabaları onların yenilikçi düşüncelere yönelmesine zemin hazırlamıştır. Çağa ayak uydurma, gelişen ve küreselleşen dünyaya katkı sağlama girişimleri yeni yaklaşımların oluşmasında etkili olmuştur. Piaget, Vigotsky ve Bruner'in öncülük ettiği yapılandırmacı yaklaşım öğrenenin merkezde olduğu bir eğitim sürecinin ortaya çıkmasını sağlamıştır. Geleneksel eğitim programları zaman içinde yerini yapılandırmacı yaklaşımla öğretime bırakmış ve devletlerin öğretim programlarında da yerini almıştır. Okullardaki dil bilgisi öğretim yöntemleri göz önünde bulundurularak hem öğretim yöntemlerinin etkililiği hem de bu yöntemlere dayanan kullanım örnekleri bu alanda yapılmış çalışmaların incelenmesine zemin hazırlamıştır. Alan yazın taramasında öğretmenlerin dil bilgisi öğretiminde kullanmaları istenen sezgisel yöntemi sınıf ortamına taşımaktan uzak oldukları görülmektedir. Bu durumdan hareketle üzerinde deneysel çalışmanın yapıldığı sezgisel dil bilgisi uygulamalarıyla hem mevcut öğretmenlere hem de öğretmen adaylarına rehberlik edebileceği düşünülmüştür. Dolayısıyla bu çalışma alan yazındaki eksiği gidermeyi amaçlamaktadır. Araştırmanın çalışma grubunu devlet okulu öğrencileri, örneklemini ise bir ortaokulun 7. sınıf öğrencileri arasından amaçlı örneklem yöntemine göre belirlenen 40 öğrenci oluşturmaktadır. İki farklı sınıfta yürütülen uygulamada 20 öğrenci deney grubunda yer alırken 20 öğrenci de kontrol grubunda yer almaktadır. Bu gruplardan deney grubuna sezgisel dil bilgisi öğretimi uygulanırken kontrol grubuna geleneksel dil bilgisi öğretimi uygulanmıştır. Bu uygulamaların çalışma takvimi 8 haftalık bir süreci içermektedir. Araştırmanın yöntemi karma yöntem, deseni deneysel desendir. Araştırmada üç ayrı nicel ölçek ve bu ölçekleri destekleyecek bir görüşme formu kullanılmıştır. Nicel boyut için dil bilgisi başarı ölçeği, dil bilgisi tutum ölçeği ve Türkçe dersi tutum ölçeği kullanılmıştır. Ölçekler alan yazında mevcut ölçekler içinden seçilmiştir. Ayrıca araştırmanın nicel alanlarında ölçülen konulara yönelik yapılandırılmış görüşme formu hazırlanmış, bu formla deney grubu öğrencilerinin görüşleri nitel ölçek yardımıyla alınmıştır. Araştırmada uygulanan ölçeklerin analizi IBM SPSS 26. sürümü ile çözümlenerek işlenmiştir. Araştırmadaki kontrol ve deney gruplarının arasındaki ölçülen değerlerin farklarının tespit edilmesinde bağımlı ve bağımsız t testi analiz yöntemi olarak kullanılmıştır. Analiz sonuçlarında sezgisel dil bilgisi öğretimi uygulamalarının Türkçe ders tutumuna, dil bilgisi tutumuna ve dil bilgisi başarısını içeren ölçeklerin tamamında deney grubu lehine anlamlı bir farklılık tespit edilmiştir.