İstanbul'da yıkıcı siyasetin değişen coğrafyaları

Bu tez 1990ların ortalarından bu yana İstanbul'da radikal sol siyaset mekanlarındaki değişimleri ve bu değişimlerin siyasal eylemlerin söylemlerine ve biçimlerine etkilerini anlamayı amaçlıyor. Bu amaç doğrultusunda siyasal eylemlerin kent merkezlerinde ve marjinlerdeki mekansal dağılımının analizini esas alıyor. Aynı zamanda siyasal süreçleri şekillendiren kritik olayların mekansal haritalandırmasına da odaklanıyor. Çalışmanın gösterdiği üzere, siyasal eylemlerin yoğunluğu kent marjinlerinden merkezlere doğru kaymıştır. Tez, radikal sol yayınlara ve radikal solun güçlü olduğu Gazi ve Okmeydanı mahallerindeki etnografik araştırmaya dayanarak radikal solun merkezde ve yerelde farklı diller ve mekan-üretim pratiklerini işe koştuğunu ileri sürüyor. Bu farklılık siyasal eylem biçimlerini de şekillendiriyor. Bir yanda radikal sol öznelerin devlet karşısındaki şiddete dayalı feda pratikleri bu siyasete yakın mahalle mekanlarının –duvarlar, köşeler, parklar, meydanlar, barikatlar- üretimine katkı sunuyor. Diğer taraftan mağduriyeti esas alan insan hakları söylemi kent merkezlerindeki görünürlük mekanlarına yönelten bir mekansal vektörle yakınsıyor. Görünürlük mekanlarında siyasal eylemin materyal, ekonomik, duyusal ve bedensel yönleri ortadan kalkıyor; şiddete hedef olan siyasal öznenin bedeni bir gösteri ve sese indirgeniyor. Tez eylem ve görünürlüğün genelde materyalite, hafıza, aidiyet ve anlatı ekseninde tartışılan mekan-kompleksin tanımlayıcı nitelikleri arasına dahil edilmesini öneriyor.