Siber saldırılara cevap olarak meşru savunma ve güç kullanmanın meşruiyeti: Yumuşak hukukun gri alanında gezinmek

Siber savaş günümüzde gelişen teknolojiler ile ortaya çıkan geleneksel savaşın yerini alan bir çatışma türüdür. Siber silahların geleneksel silahlardan farklı olması ve devletlerin kritik altyapılarına saldırı yapabilme kapasitesine sahip olması nedeniyle kontrol altında tutulması önem arz etmektedir. Siber saldırıların devletler açısından büyük etkiler yaratması nedeniyle silahlı saldırı olarak kabul edilip edilmemesi konusu büyük tartışma yaratmaktadır. Bu durum hem ulusal hem de uluslararası alanda siber saldırılar ile ilgili hukuk kuralı koyma anlamında büyük değişimleri beraberinde getirmiştir. Tallinn Manual ve Budapeşte Sözleşmesi uluslararası alanda yapılan sözleşmeler iken NIS Directive (Network and Information Security Directive veya Ağ ve Bilgi Güvenliği Yönergesi) ve Cyber Act (Siber Güvenlik Yasası) Avrupa Birliği sınırları içinde oluşmuş hukuk kurallarını içermektedir. Siber alan ile ilgili bu sözleşmeler yumuşak hukukun bir parçası olmuştur. Devletler siber saldırıların uluslararası hukuktaki yerini sert hukuk kapsamında değerlendirmekte zorlanabilmektedir. Fakat yumuşak hukuk uygulamalarının sert hukuka evrilebildiği örnekler uluslararası ilişkilerde yer almaktadır. Bu çalışmanın amacı, devletlerin bir siber saldırıyla karşılaştığı zaman Birleşmiş Milletler Sözleşmesi'nin 51.maddesine dayanarak meşru müdafaa ve kuvvet kullanma hakkının olup olmadığını ve yumuşak hukuk kurallarının siber saldırılarda mevzuat oluşturma konusunda etkili olup olmadığını nitel yöntem kullanarak incelemektir.