Şiddetin görünmeyen yüzü: Kadının kadına şiddeti

Bu çalışmanın iki temel dayanağını oluşturan şiddet ve kadın mefhumları, yüzyıllardır üzerinde konuşulan, tartışılagelen araştırma konularındandır. Ancak literatürde kadına şiddet olgusu ekseriyetle erkeğin fail, kadının mağdur olduğu çerçevede ele alınmaktadır. Kadın'a bir bütün olarak bakabilmenin, başka bir deyişle terkibi değerlendirmelere varmanın bir yolunun terkibi oluşturan parçaları incelemekten geçtiği aşikârdır. Bu nedenle bu çalışma, buzdağının görünmeyen yüzüne işaret etmeyi amaçlayarak toplumsal cinsiyet çalışmalarında ihmal edilmiş bir konuyu 'kadının kadına şiddetini' mercek altına almaktadır. Bu bağlamda Eskişehir ve Muş illerinde ikamet eden ve kartopu örneklem türüyle seçilen toplamda yirmi dokuz kadına yarı yapılandırılmış görüşme formu uygulanarak kendileriyle 'derinlemesine mülakat' gerçekleştirilmiştir. Bu görüşmelerde katılımcılar, aile içi ilişkiler ve komşuluk ilişkileri, iş hayatı, üniversite ortamı gibi gündelik hayatın farklı alanlarında irdelenmiştir. Sonuç olarak kadınlar, kadınlardan şiddet gördüklerini kabul etmekle birlikte; hemcinslerini kıskanç, güzellikleriyle ön plana çıkma arzusunda olan, dedikoducu gibi sıfatlarla nitelendirmişlerdir. Çevrelerindeki kadınlara güvenmediklerini ifade eden görüşmeciler medyanın da mizah haline getirdiği 'kadın kadının kurdudur' düşüncesine katıldıklarını vurgulamışlardır. Özetle, nitel yaklaşım ilkelerine bağlı kalınarak yürütülen bu çalışmada, şiddete yönelik teorik tartışmalar ve sahadan elde edilen verilerle 'kadının kadına şiddeti', 'nasıl' ve 'neden' soruları çerçevesinde incelenip, kadınlara kadınlar tarafından atfedilen olumsuz nitelendirmelerin ardında yatan nedensel dinamikler ortaya çıkartılmaya çalışılmıştır.