Yazmanın 6+1 özelliğinin İngilizce öğretiminde yazılı anlatım derslerindeki öğrenci başarısına katkısı ve önemi

İngilizce öğretiminde, yazma becerisinin kazandırılması her zaman zorluklarla karşılaşılan bir alan olmuştur. Bu zorluğun üstesinden gelebilmek için değişik yaklaşım ve tekniklerin de yardımıyla bu alanda önemli oranda çaba harcanmıştır. Tüm bu yaklaşımların ve tekniklerin yazma becerisinin kazandırılması alanında bir çok gelişime neden olduğu bir gerçektir. Ancak, ortak terminoloji eksikliği ve bu terminolojiyi öğretmeye yönelik tekniklerin yokluğu bu alanda hala problemlerle karşılaşılmasma neden olmaktadır. Özellikle yetişkin öğrencilerin, yapmaları gerekenlerle ilgili açık ve net bir şekilde bilgilendirildiklerinde kendilerini daha güvende hissettikleri bir gerçektir. Ayrıca bu tür açıklamalar sadece öğrencilerin yazma becerisini anlamalarını sağlamakla kalmaz, aynı zamanda öğrencilerin yazdığı metinlerdeki problemli alanları açıklarken de öğretmenin işini kolaylaştırır. 1980'de, bu tür açıklayıcı bir yazma öğretimi modeline duyulan ihtiyaç Amerika'da Yazmanın 6+1 Özelliği adlı modelin ortaya çıkmasını sağlamıştır. Yazmanın 6+1 Özelliği doğrudan bir yazma becerisi eğitimi modeli olarak bir yazılı metinde bulunması gereken temel özellikleri belirler ve öğretim modelinin bu yedi temel noktaya dayandırılmasını öngörür. Bu özellikler: fıkir(içerik), organizasyon, tarz, kelime seçimi, cümle akıcılığı, gramer ve sunum dur. Bu özelliklerin yazılı bir metnin iyi olabilmesi için gerekli olan evrensel özellikler olduğu düşünülmektedir. Bu çalışmanın amacı, öğrenci başarısı ile yazmanın 6+1 Özelliğinin öğretimi arasında bir ilişki olup olmadığını ortaya çıkarmaktır. Bu amaca ulaşmak için Başkent Üniversitesi Hazırlık Okulunda öğrenim görmekte olan 3 1 öğrenci üzerinde küçük ölçekli bir araştırma yapılmıştır. Bu öğrenciler Deney Grubu ve Kontrol Grubu olmak üzere ikiye ayrılmış ve Deney Grubundakilerin yazma öğretimi dersleri Yazmanın 6+1 Özelliği Modeline uygun olarak işlenmiştir. Her iki gruptan alınan veriler istatistiki yöntemlerle analiz edilmiştir. Bu sürecin sonunda, analiz edilen verilere dayanılarak yorumlar yapılmıştır. Bu sonuçlar Deney Grubundaki öğrencilerin 10 testin 5 tanesinde anlamlı olarak daha yüksek sonuçlar aldığını göstermektedir. Geri kalan 5 testte de Deney grubu öğrencilerinin Kontrol Grubuna yakın yada az bir farkla daha yüksek sonuçlar elde ettiği gözlenmiştir. Bunların yanısıra, Deney Grubundan elde edilen veriler kendi içinde analiz edilmiş ve öğrencilerin her özellikle ilgili başarı oranları belirlenmiş ve grafiklerle gösterilmiştir. Sonraki bölümlerde bu özelliklerin öğretimine yönelik aktiviteler ve önerilerle birlikte sonuçlar açıklanmıştır. Özet olarak, Yazmanın 6+1 Özelliği Modelinin yazma derslerindeki öğrenci başarısına büyük ölçüde katkı sağladığı düşünülmektedir. Bu model, öğrencilere ve öğretmenlere yazma becerisinin temel noktalarını belirten ortak bir terminoloji sağlamakla kalmaz aynı zamanda yazılı bir metinde bulunması gereken temel özellikleri de hedefe yönelik aktivitelerle öğretmeyi mümkün kılar. Bu nedenle bu özellikleri yazma dersi müfredatlarına entegre etmenin öğrenci başarısına katkıda bulunacağı düşünülmektedir.