Şihâbuddin Ahmed b. Muhammed el-Hazrecî'nin "Ed-Dürerü'l-menzume mine'n-nüketi ve'l-iş r ti'l-mefhûme" isimli mahtutun tahkik ve değerlendirmesi

Harîrî'nin (ö. 516/1122) Arap edebiyatında makâme türünde telif ettiği eseri el-Maḳâmâtü'l-Ḥarîriyye fesahat ve belagatin en parlak örneklerinden biri kabul edilmektedir. Söz konusu eserde Arap dilinin bütün incelikleri, anlatım gücü, edebi sanatları ve kelime oyunları seçili bir üslupla ortaya konduğundan dolayı üzerine irili ufaklı birçok şerh yapılmıştır. Bu şerhlerden biri de Ahmed el-Hazrecî'nin "ed-Dürerü'l-Menzume Mine'n-Nüketi ve'l-İşârâti'l-Mefhûme" isimli eseridir. Haddizatında bu eser, Ebü'l-Hayr Selemete el-Enbârî'nin "en-Nüket ve'l-İşârât fî şerhi'l-Maḳâmât" isimli eserinin muhtasarı ve manzumudur. Yani Harîrî, söz konusu eserini bu eserden ihtisar etmiş ve elde ettiği metni nazım olarak yeniden şekillendirmiştir. Ancak bu pek kıymetli eser, hak ettiği ilgiyi ilmi çevrelerden görememiş ve şimdiye kadar tozlu raflarda mahtut olarak muhafaza edilmekteydi. Biz, bu eksikliği gidermek için tez konumuzu bu kitabı tahkik etmeye ve onu birkaç açıdan değerlendirmeye hasrettik. Eserde, Arap dili ve edebiyatının oluşum safhaları ve makâme türüne âlimlerin teveccühü gibi hususlar gayet açık ve akıcı bir dille işlenen önemli konulardan bazılarıdır.