Gelincik özünden gümüş nanopartiküllerin (AGNP'ler) sentezi ve antikanser aktivitesinin incelenmesi

Nanoteknoloji ve tıbbi araştırmanın kesişimi, kanser tedavisine yaklaşımda paradigma değişikliği başlatmıştır. Terapötik ajanların çok yönlü taşıyıcıları olarak nanoparçacıklar, benzersiz fiziko-kimyasal özellikleri ve kanser tedavisini devrimleştirme potansiyelleri nedeniyle önemli dikkat çekmiştir. İlaç taşıma kapasitelerini artırma, hedefe yönlendirme özgünlüğünü iyileştirme ve hücresel etkileşimleri değiştirme yetenekleri, kansere karşı mücadelede yeni olanaklar açmıştır. Konvansiyonel kanser tedavileri, kemoterapi ve radyasyon terapisi gibi, genellikle hedef dışı etkiler, düşük biyoaktiflik ve ilaç direnci gibi sınırlamalardan muzdarip olmuştur. Çalışmanın amacı, kanser hücrelerini tedavi etmek için nanoteknoloji kullanarak alternatif bir yöntem bulmak ve nanoparçacıkların kanser aktivitesi üzerindeki etkisini incelemektir. Bu çalışma, Al-Nahrine Üniversitesi Biyoteknolojik Araştırma Merkezi'nde insan alveolar hücre karsinomundan türetilmiş bir hücre hattı üzerinde 15 örnek üzerinde gerçekleştirildi. Bu çalışmada, gümüş nanoparçacıkları (AgNPs) bitki özü kullanılarak sentezlendi ve UV-Vis spektrofotometri, taramalı elektron mikroskopisi (SEM), atomik kuvvet mikroskopisi (AFM) ve X-ışını kırınım (XRD) analizi ile karakterize edildi. AgNPs yaklaşık olarak 73.96 nm boyutunda ve yüz merkezli kübik bir kristal yapısına sahipti. Bitki özütünün, AgNPs'nin ve bunların kombinasyonunun insan dermal fibroblast (HdFn) ve A549 akciğer kanseri hücre hatları üzerindeki sitotoksisitesi değerlendirildi. Bitki özütü her iki hücre hattında da doza bağımlı olarak hücre canlılığını azaltan, HdFn için IC50 değeri 154.0 μg/mL ve A549 için 15.39 μg/mL olan bir azalma gösterdi. Benzer şekilde, AgNPs tek başına doza bağımlı olarak hücre canlılığını azaltan, HdFn için IC50 değeri 333.4 μg/mL ve A549 için 80.63 μg/mL olan bir azalma sergiledi. Ayrıca, bitki özütü ile AgNPs'nin kombinasyonu, hücre canlılığında sinerjistik bir azalmaya yol açtı ve HdFn için 236.0 μg/mL, A549 için 112.9 μg/mL daha düşük IC50 değerleri elde edildi. Bu bulgular, bitki özütü ile AgNPs'nin kombinasyonunun, bireysel bileşenlerine göre daha güçlü bir sitotoksik etkisi olduğunu göstermektedir. Çalışma ayrıca bitki özütünün, AgNPs'nin ve bunların kombinasyonunun 2,2-difenil-1-pikrilhidrazil (DPPH) radikalleri üzerindeki tarama aktivitesini inceledi. Kombinasyon en yüksek tarama aktivitesini gösterdi, onu bitki özütü ve yalnız AgNPs takip etti. Bu, kombinasyonun güçlendirilmiş antioksidan özelliklere sahip olduğunu ve bunun sitotoksik etkilere katkıda bulunabileceğini göstermektedir. Genel olarak, bu çalışma bitki özütü kullanılarak sentezlenen AgNPs'nin HdFn ve A549 hücre hatlarına karşı umut verici bir sitotoksik ajan olarak potansiyelini göstermektedir. Bitki özütü ile AgNPs'nin kombinasyonu sinerjistik sitotoksisite ve güçlendirilmiş antioksidan aktivite gösterdi. Bu nanoparçacıkların altında yatan mekanizmaları araştırmak ve terapötik potansiyellerini değerlendirmek için daha fazla araştırmaya ihtiyaç vardır.